ಇದು ಲಾರ್ಡ್ ಟೆನಿಸನ್ನ ‘ಹೋಮ್ ದೆ ಬ್ರಾಟ್ ಹರ್ ವಾರಿಯರ್ ಡೆಡ್’ನ ಭಾವಾನುವಾದ. ಈ ಪದ್ಯ ನಮಗೆ 10ನೇ ಕ್ಲಾಸಿನ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಪಠ್ಯದ ಭಾಗವಾಗಿತ್ತು. ಈ ಪದ್ಯ ಅದರ ಭಾವ ತೀವ್ರತೆಯಿಂದಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಗಾಢವಾಗಿ ತಟ್ಟಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವ ಪ್ರಯತ್ನ ನನ್ನದು. ಅದರ ಮೂಲದ ತೀವ್ರತೆಯ ನೂರರಲ್ಲೊಂದು ಭಾಗ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದರೂ ನನ್ನ ಪ್ರಯತ್ನ ಸಾರ್ಥಕ
ಹೆಮ್ಮೆಯ ವೀರಯೋಧ ಆಕೆಯ ಪತಿ,
ಯುದ್ಧದಲಿ ಮಡಿದ ಅವನೀಗ ಬರೀ ಸ್ಮೃತಿ,
ಯೋಧನ ಶವವೀಗ ಮನೆಯ ಮುಂದಿದೆ,
ಅವಳ ಬಾಳ ಜ್ಯೋತಿಯೀಗ ನಂದಿದೆ.
ಅಳುವುದನೂ ಮರೆತಂತೆ ಕುಸಿದು ಕುಳಿತಿಹಳು,
ನಿರ್ಜೀವ ಭಾವ ಹೊರಸೂಸುವ ಕಂಗಳು,
ಶೋಕಭಾರಕೆ ಮೂಕಳಾಗಿಹ ಇವಳು,
ಅಳದಿದ್ದರೆ ಖಂಡಿತ ಬದುಕಿ ಉಳಿಯಳು.
ಕಣ್ಣೀರ ಬರಿಸಲೆಂದೇ ಅವನ ಹಾಡಿ ಹೊಗಳಿದರು,
ಬಣ್ನಿಸುತಾ ಅವನ ಶೌರ್ಯ ಸಾಹಸದ ಕತೆಗಳು,
ಕೇಳುತಾ ಕುಳಿತಳು ಅವಳು ಶಿಲೆಯಂತೆ,
ಈ ಲೋಕದಾ ಪರಿವೆಯೇ ಇಲ್ಲದವಳಂತೆ.
ಸ್ನೇಹಿತೆಯೊಬ್ಬಳು ಅವಳ ಕೈಹಿಡಿದು ಕರೆತಂದು,
ಯೋಧನ ಶವದ ಬಳಿಸಾರಿ ನಿಂದು,
ಮುಖವ ತೋರಿಸಿದಳು ಸರಿಸಿ ಬಿಳಿಬಟ್ಟೆ,
ಆದರೂ ಒಡೆಯಲಿಲ್ಲ ಅವಳ ದುಃಖದ ಕಟ್ಟೆ.
ಅಷ್ಟರಲಿ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ವೃದ್ಧೆಯೊಬ್ಬಳು,
ಅಳುವ ಮಗುವ ತಂದು ಮಡಿಲಲಿಟ್ಟಳು,
ಉಕ್ಕಿ ಹರಿಯಿತು ಕಣ್ಣೀರು ಜಲಪಾತವಾಗಿ,
ಮುದ್ದು ಕಂದಾ ನಾ ಬದುಕಬೇಕು ಖಂಡಿತಾ ನಿನಗಾಗಿ
ಇವ್ರೆಲ್ಲಾ ಏನ್ ಹೇಳ್ತಾರೆ ಕೇಳಿ...