Archive for ಜೂನ್ 4, 2008

 ಗಿರೀಶ್ ಕಾಸರವಳ್ಳಿ, ಪಿ. ಶೇಷಾದ್ರಿ, ರಾಮದಾಸ ನಾಯ್ಡು, ಬರಗೂರು ರಾಮಚಂದ್ರಪ್ಪ…ಈ ಹೆಸರುಗಳೆಲ್ಲ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸುಪರಿಚಿತ. ಇವರು ನಿರ್ದೇಶಿಸಿರುವ ಚಿತ್ರಗಳೂ ಕೂಡಾ ಬಹುಚರ್ಚಿತ. ಜೊತೆಗೆ ರಾಜ್ಯ-ರಾಷ್ಟ್ರ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳಿಗೂ ಈ ಚಿತ್ರಗಳು ಅಂಕಿತ. ಆದರೂ ಈ ಚಿತ್ರಗಳ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ತುಂಬಾ ಸೀಮಿತ-ಪರಿಮಿತ. ಇದ್ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ? ‘ಕಲಾತ್ಮಕ ಚಿತ್ರಗಳು’ ಎಂಬ ಹೆಗಾಳಿಕೆಯಾಗಬೇಕಿದ್ದ ಹಣೆಪಟ್ಟಿಯೇ ಈ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಅಸ್ಪೃಶ್ಯವಾಗಿಸಿದೆಯಾ? ಅಥವಾ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೊ ಬಳಕೆಯಾಗುವ ಮಾರ್ಕೆಟಿಂಗ್ ತಂತ್ರಗಳಿಗೆ ಹಣಹೂಡಲು ಇರುವ ಆರ್ಥಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಯೇ ಈ ಚಿತ್ರಗಳಿಗೆ ಮುಳುವಾಗಿವೆಯಾ? ಇಲ್ಲಾ ಮಸಾಲಾ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಗಿಮಿಕ್ ಇಲ್ಲದೆ ಜನರನ್ನು ಸೆಳೆಯಲು ವಿಫಲವಾಗುತ್ತಿವೆಯಾ? ಇದು ಧರ್ಮರಾಯನೂ ಉತ್ತರಿಸಲು ತಿಣಕಾಡಬಹುದಾದ ಯಕ್ಷಪ್ರಶ್ನೆಯಂತಿದೆ ! ಸರಿ ಸುಮಾರು ಎಪ್ಪತ್ತರ ದಶಕದ ಆದಿಯಿಂದ ಶುರುವಾದ ವಿಭಿನ್ನ ಜಾಡಿನ ಕಲಾತ್ಮಕ ಚಿತ್ರಗಳು ‘ಹೊಸ ಅಲೆ’ಯ ಚಿತ್ರಗಳೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಅಂದಿನಿಂದ ಇಂದಿನವರೆಗೂ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಏನಿಲ್ಲವೆಂದರೂ ಮೂರು-ನಾಲ್ಕು ಇಂತಹ ಚಿತ್ರಗಳು ಬರುತ್ತವಾದರೂ ಕಮರ್ಶಿಯಲ್ ಆಗಿಯೂ ಯಶಸ್ಸು ಪಡೆದಿರುವ ಚಿತ್ರಗಳು ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲವೆಂದರೂ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು. ಘಟಶ್ರಾದ್ಧ, ಅಬಚೂರಿನ ಪೋಸ್ಟಾಫೀಸು, ತಬರನ ಕಥೆ, ಶಂಖನಾದ, ಕಾಡು, ಕ್ರೌರ್ಯ, ಬೆಟ್ಟದ ಹೂ, ದ್ವೀಪ, ತಾಯಿ ಸಾಹೇಬ, ಮುಸ್ಸಂಜೆ, ಅತಿಥಿ, ಪ್ರವಾಹ, ಕಾನೂರು ಹೆಗ್ಗಡತಿ, ಬರ, ಶಾಂತಿ, ದೇವೀರಿ, ನಾಯಿ-ನೆರಳು, ಬಣ್ಣದ ವೇಷ, ಹಸೀನಾ, ಮತದಾನ, ಹಂಸಗೀತೆ, ಬೇರು, ಮೊಗ್ಗಿನ ಜಡೆ.. ಹೀಗೆ ಎಷ್ಟೋ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಚಿತ್ರಗಳು ಬಂದಿದ್ದರೂ ಕೂಡಾ ಹಣಗಳಿಕೆಯ ಮಾನದಂಡದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಸೋತಿವೆ. ರಾಜ್ಯ-ರಾಷ್ಟ್ರ ಪ್ರಶಸ್ತಿ, ಸ್ವರ್ಣ ಕಮಲಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ದಕ್ಕಿದರೂ ಕೂಡಾ ಸಿಗಬೇಕಾದ ಜನಮನ್ನಣೆ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣಗಳೇನಿರಬಹುದು? ಈ ಚಿತ್ರಗಳ ಬಜೆಟ್ ಸೀಮಿತವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಸಿಗಲೇಬೇಕಾದ ಪ್ರಚಾರ ಸಿಗದೇ ಹೋಗುವುದು, ಕಲಾತ್ಮಕ ಚಿತ್ರಗಳ ಓಟ ಬಹುತೇಕ ನಿಧಾನವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಬೋರ್ ಹೊಡೆಸುತ್ತವೆ ಅನ್ನುವ ದೂರು, ಬರೀ ಮನೋರಂಜನೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಚಿತ್ರ ನೋಡುವ ವರ್ಗದ ಜನರು ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತರಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಈ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಡೆದಾಟ, ಐಟಮ್ ಸಾಂಗ್ಸ್ ಇಲ್ಲದೆ ಇರುವುದರಿಂದ ಬಹುತೇಕ ಮಂದಿ ಚಿತ್ರ ಮಂದಿರದತ್ತ ತಲೆ ಹಾಕದೇ ಇರುವುದು, ಬರೀ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗೋಸ್ಕರ ರೀಲು ಸುತ್ತುವ ಕೆಲವು ಜನರಿಂದಾಗಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿಗೂ ಅಂಟುವ ನೆಗೆಟಿವ್ ಹಣೆಪಟ್ಟಿ, ಕಮರ್ಶಿಯಲ್ ಚಿತ್ರಗಳಿಗೆ ಮಣೆ ಹಾಕುವ ಚಿತ್ರ ಮಂದಿರಗಳ ನಡುವೆ ಉತ್ತಮ ಚಿತ್ರಮಂದಿರ ಸಿಗದೆ ಇರುವುದು.. ಹೀಗೆ ಪಟ್ಟಿ ಹನುಮಂತನ ಬಾಲದಂತೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಉಪಾಯವೆನ್ನುವಂತೆ ಕಮರ್ಷಿಯಲ್ ಮತ್ತು ಕಲಾತ್ಮಕ ಚಿತ್ರಗಳ ನಡುವಿನ ಮಧ್ಯದ ಮಾರ್ಗವೊಂದನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ನಾಗತಿಹಳ್ಳಿ, ಕವಿತಾ ಲಂಕೇಶ್, ಟಿ. ಎನ್. ಸೀತಾರಾಂ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಫಲ ಕೊಟ್ಟಿವೆಯಾದರೂ ತೀರಾ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಟ್ಟಿನ ಯಶಸ್ಸು ಮರೀಚಿಕೆಯಾಗಿರುವುದು ಸತ್ಯ.