Archive for ಜುಲೈ 25, 2008

ಬದುಕಿನ ಅವಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಅತೀ ಸುಂದರವಾದದ್ದು ಬಾಲ್ಯಾವಸ್ಥೆ. ಯಾವ ಸೋಗು, ಕಪಟವಿಲ್ಲದೆ, ಕಿರಿಕಿರಿ-ಟೆನ್ಷನ್ ಇಲ್ಲದೆ ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ ಹಾರಿಕೊಂಡಿರುವ ಬಾಲ್ಯದ ಗಮ್ಮತ್ತೇ ಬೇರೆ. ಬಾಲ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬಡತನದಲ್ಲೇ ಬೆಳೆದುಬಂದಿದ್ದರೂ ಕೂಡಾ ಅವು ಚಿನ್ನದ ದಿನಗಳೇ. ನಾವು ಬೆಳೆದಂತೆಲ್ಲಾ ಬದಲಾಗುತ್ತಾ ಬಂದು, ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಮಗು ಮನಸ್ಸು ಮಾಯವಾದಂತೆಲ್ಲಾ ಬದುಕನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸುವ ಆ ಖುಷಿ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಾ ಬರುತ್ತದೆ. ಮಕ್ಕಳ ಲೋಕ ಯಾಕೆ ಆಷ್ಟು ಮುದ್ದಾಗಿರುತ್ತೆ ಅಂದ್ರೆ…

  • ಮಕ್ಕಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕಪಟ,ಮೋಸ ಇರೋಲ್ಲ. ಅದು ನಿಷ್ಕಲ್ಮಷವಾಗಿರುತ್ತೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಮನಸ್ಸು ಯಾವ ಆತಂಕ, ಯೋಚನೆಯ ಸುಳಿಗೆ ಸಿಕ್ಕದೆ ಸದಾ ಪ್ರಫುಲ್ಲವಾಗಿರುತ್ತೆ
  • ಏನನ್ನು ನೋಡಿದರೂ ಕೂತಹಲಭರಿತ ಅಚ್ಚರಿ ಮಕ್ಕಳ ಕಂಗಳಲ್ಲಿ ಸದಾ ಇರುತ್ತೆ. ಅದು ಏನು, ಅದ್ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ, ಯಾಕೆ ಹಾಗಲ್ಲ ಅನ್ನೋ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಅಚ್ಛರಿಗಳಿಗೂ ಬೆರಗಾಗುವ ಸಂಭ್ರಮವಿರುತ್ತೆ
  • ಮಕ್ಕಳ ಅಗತ್ಯಗಳು ತೀರಾ ಮಿತಿಯುಳ್ಳದ್ದಾಗಿರುತ್ತೆ. ಇರುವುದರಲ್ಲೇ ತೃಪ್ತಿಪಡುವ ಗುಣ, ಅಧರಿಂದ ಸಿಗುವ ಸಮಾಧಾನ ಏನು ಕಡಿಮೆಯದ್ದೇ? ಇದಕ್ಕೆ ಪುರಾವೆ ಬೇಕಿದ್ದರೆ ತೆಂಗಿನ ಗರಿಯ ವಾಚನ್ನೇ ಸ್ವಿಸ್‌ವಾಚೋ ಎಂಬ ಸಂಭ್ರಮದಲ್ಲಿ ಕೈಗೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಕುಣಿದಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಬಾಲ್ಯಕಾಲವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ
  • ಏನೇ ಜಗಳವಾಡಿದ್ರೂ ಅದನ್ನು ಮರುಕ್ಷಣ ಮರೆತು ಮತ್ತೆ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಆಡಲಿಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಆ ನಿರ್ಮಲ ಮನಸ್ಸು ಈಗ ಬೇಕೆಂದರೂ ಸಿಕ್ಕೀತೇ?
  • ಪೊಳ್ಳು ಪ್ರತಿಷ್ಟೆ, ಒಣ ಜಂಬ ಇವೆಲ್ಲದರಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ನಮ್ಮ ಲೋಕಕ್ಕಿಂತ ಭಿನ್ನವಾದ, ಯಾರೊಟ್ಟಿಗೂ ಬೆರೆಯುವ ಮಕ್ಕಳ ಲೋಕಾನೇ ವಾಸಿ ಅಂತ ಅನ್ನಿಸೋಲ್ವಾ ಹೇಳಿ?
  • ತಿಂಗಳ ಕೊನೆಗೆ ಏನಪ್ಪಾ ಮಾಡೋದು, ಸೈಟ್ ಕೊಳ್ಳೋಕೆ ಸಾಲ ಯಾವಾಗ ತಗೊಳ್ಳೋದು, ಕಾರಿನ ಸಾಲದ ಕಂತು ಕಟ್ಟೋದ್ಯಾವಾಗ, ಪೇಟ್ರೋಲ್ ಬೆಲೆ ಜಾಸ್ತಿ ಅಯ್ತಲ್ಲಪ್ಪಾ..ಇವ್ಯಾವ ಯೋಚನೆಗಳೂ ತಟ್ಟದ ಜಗತ್ತು ಎಷ್ಟು ಸುಂದರ ಅಲ್ವೇ?
  • ಕಥೆ ಹೇಳಿ ಅಂತ ಯಾರನ್ನಾದ್ರು ಪೀಡಿಸಿ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುವ ಸುಖದೊಂದಿಗೆ, ನಮ್ಮ ಕಲ್ಪನೆಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕಥೆಯ ರಾಜಕುಮಾರ(ರಿ) ನಾವೇ ಆದಂತೆ ಭ್ರಮಿಸಿ ಖುಷಿ ಪಟ್ಕೋಬಹುದು.
  • ಬೇಸಿಗೆ ರಜೆಯಲ್ಲಿ ಊರಿಂದೂರಿಗೆ ಸುತ್ತಬಹುದು. ಹೊಳೆಯಲ್ಲಿ ಈಜಾಡಿ, ಹುಲಿ-ದನ, ಮರಕೋತಿ, ಚಿನ್ನಿ-ದಾಂಡು, ಲಗೋರಿ ( ಇದನ್ನು ನಾವು ರಗೋಲಿ ಅಂತಾ ಇದ್ವಿ. ಲಗೋರಿಯ ಅಪಭ್ರಂಶ ರೂಪ ಇರ್ಬೇಕು) ಆಟ ಆಡಿ ಕುಣಿದು ಕುಪ್ಪಳಿಸಬಹುದು.( ಈಗ ಎಲ್ಲಾ ಹುಡುಗ್ರು ಆಡೋದು ಕ್ರಿಕೇಟ್..ಅದು ಬೇರೆ ಮಾತು ಬಿಡಿ). ಗೇರು ಮರ,ಕಾಟು ಮಾವಿನ ಮರಕ್ಕೆ ಕಲ್ಲು ಹೊಡೆದು ಹಣ್ಣು ತಿಂದು ಮಜವಾಗಿರಬಹುದು.

 

ನಿಮಗೂ ಮಕ್ಕಳ ಲೋಕದ ಖುಷಿಯ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮ್ಮದೇ ಕಲ್ಪನೆ ಇರಬಹುದಲ್ವೇ? ಅದನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ. ಕೊನೇಪಕ್ಷ ಓದಿ ಆದ್ರೂ ಆ ಖುಷಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪಾಲು ಖುಷಿ ಸಿಕ್ರೂ ಅಷ್ಟೇ ಸಾಕಲ್ವೇ?