Archive for ಆಗಷ್ಟ್ 11, 2008

ಹೀಗೊಂದು ಮಾತು ನಮ್ ಕುಂದಾಪ್ರ ಕಡೆ ಇದೆ – ಕಲ್ತ್‌ದ್ ಹೆಚ್ಚಾಯ್ತ್ ಕಾಲ್ ಮೇಲಾಯ್ತ್…ಗಾಳಿ ಬರ್ಕ್ ಮನಿಗ್ ಹೋಯ್ಕ್. ಇದರ ಮೊದಲ ಭಾಗ ನೀವೂ ಕೇಳಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಈ ಮಾತಿಗೂ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಾಗಿ ಒಂದು ಕತೆಯೋ ಕಟ್ಟು ಕತೆಯೋ ಇರಬೇಕಲ್ವೇ? ಈ ಮಾತನ್ನು ಯಾವ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಾರೆ ಅಂತ ಗೊತ್ತಿದ್ದರೂ ಕೂಡಾ ಇದರ ಹಿಂದಿನ ಕತೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಮೊನ್ನೆ ಒಂದು ಹಾಸ್ಯ ಯಕ್ಷಗಾನ ಪ್ರಸಂಗ ಕೇಳ್ತಾ ಇದ್ದೆ. ಅದರಲ್ಲಿನ ಪಾತ್ರಧಾರಿಯೊಬ್ಬರು ಸಂದರ್ಭೋಚಿತವಾಗಿ ಈ ಮಾತನ್ನು ಬಳಸಿದಾಗ ಅದರ ಹಿನ್ನೆಲೆಯನ್ನು ಕೂಡಾ ವಿವರಿಸಿದರು.

ಕಥೆಯ ಮೂಲ ಹೀಗಿದೆಯಂತೆ

ಒಬ್ಬನಿಗೆ ಒಮ್ಮೆ ಎರಡೂ ಕಾಲಿಗೆ ಏಟು ಬಿದ್ದು ನಡೆಯೋಕೆ ಸಾಧ್ಯ ಆಗ್ತಾ ಇರ್ಲಿಲ್ಲವಂತೆ. ಎರಡು ಕೋಲುಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದ ಅವನು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದನಂತೆ. ಹೀಗೆ ಒಮ್ಮೆ ಸುತ್ತಾಡೋಕೆ ಅಂತ ಅವನು ಕೋಲಿನ ಆಸರೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದು ಹೋಗ್ತಾ ಇದ್ನಂತೆ. ದಾರೀಲಿ ಅವನೊಂದು ಮಾವಿನ ಮರ ನೋಡಿದ. ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣಿನ ಸೀಸನ್. ನೋಡ್ತಾನೆ ಒಳ್ಳೇ ರಸಭರಿತ ಹಣ್ಣುಗಳು. ಹಣ್ಣು ತಿನ್ನೋಕೆ ಆಸೆಯಾಯ್ತು. ಆದ್ರೆ ಏನು ಮಾಡೋದು ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಯಾವ ಕಲ್ಲೂ, ಕೋಲೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಸರಿ ಇನ್ನೇನು ಮಾಡೋದು ಅಂತ ತನ್ನ ಆಸರೆಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದ ಕೋಲನ್ನೇ ಹಣ್ಣಿಗೆ ಗುರಿಯಿಟ್ಟು ಹೊಡೆದನಂತೆ. ಅವನ ದುರಾದೃಷ್ಟಕ್ಕೆ ಅದು ಮರದಲ್ಲೇ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂದಿತು. ಇಲ್ಲೇ ಅವನ ಅತೀ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡೋದು.(ಕಲ್ತದ್ ಹೆಚ್ಚಾದದ್). ಹೋಗ್ಲಿ ಅಂತ ಒಂದು ಕೋಲೂರಿಕೊಂಡು ಸುಮ್ನೆ ಮನೆಗೆ ಹೋಗ್ಬೇಕಾ ಬೇಡ್ವಾ. ಅವ್ನು ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡ ಕೋಲು ಉದುರಿಸಲು ತನ್ನ ಕೈಲಿದ್ದ ಇನ್ನೊಂದು ಕೋಲು ಎಸೆದನಂತೆ. ಅವನ ಗ್ರಾಚಾರಕ್ಕೆ ಅದೂ ಮರದ ಮೇಲೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಬೀಳಬೇಕೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಅವನ ಎರಡೂ ಕಾಲು ಮರದ ಮೇಲೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಬದ್ದ ಹಾಗಾಯ್ತು ( ಕಾಲ್ ಮೇಲಾಯ್ತ್) .ಈಗ ಅವನಿಗೆ ಉಳಿದದ್ದು ಒಂದೇ ದಾರಿ, ಜೋರಾಗಿ ಗಾಳಿ ಬೀಸಿ ಕೋಲು ಉದುರುತ್ತಾ ಅಂತ ಕಾಯೋದು. ಗಾಳಿ ಬಂದು ಕೋಲು ಬಿದ್ದರಷ್ಟೇ ಅವನು ಕೋಲೂರಿಕೊಂಡು ಮನೆಗೆ ಹೋಗೋಕೆ ಸಾಧ್ಯ. ( ಗಾಳಿ ಬರ್ಕ್ ಮನಿಗ್ ಹೋಯ್ಕ್). ಅದಕ್ಕೇ ಬಂದಿದ್ದಂತೆ ಈ ಮಾತು…

ಇದು ಯಕ್ಷಗಾನ ಪಾತ್ರಧಾರಿಯು ಮಾತಿನ ಚಾಲಾಕಿತನದಲ್ಲಿ ಹೆಣೆದ ಕಥೆಯೋ ಅಥವಾ ಇದೇ ಇದರ ನಿಜವಾದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯೋ ನಂಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಕಥೆಯಂತು ಈ ಮಾತಿನ ಹಿಂದಿರುವ ಅರ್ಥಕ್ಕೆ ಸಮನಾಗಿಯೇ ಇದೆ.