Archive for the ‘ನೆನಪುಗಳ ಮಾತು ಮಧುರ..’ Category

ಚಿತ್ತ ಭಿತ್ತಿಯ ಚುಕ್ಕಿ ಚಿತ್ತಾರಗಳಿಗೆ
ಕನಸು ಕಂಗಳ ಕನ್ನಡಿಯ ಕಲ್ಪನೆಗಳಿಗೆ
ಭಸ್ಮೀಭೂತ ಭಾವಗಳ ಮೆತ್ತಿ ಬಳಿದು
ಅಕ್ಷರಗಳ ರಂಗಿನ ಉಡುಗೆ ತೊಡಿಸಿ

ಹುದುಗಿಸಿಟ್ಟಿರುವೆ ಓ ಕಾವ್ಯ ಕನ್ನಿಕೆಯೇ
ಬೆತ್ತಲಾಗದಂತೆ ನನ್ನ ಮನದೊಳಗೆ
ಅವಿತಿರುವ ನಿನ್ನ ಮೂರ್ತ ಸ್ವರೂಪ

Zero-Energy-Buildings-lg

ಎದೆಯೊಳಗಿನ ಭಾವದ ಪ್ರಜ್ಞೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ
ಪ್ರಶ್ನೆ ಹಾಕುತ್ತಾ ಬಗೆಯುತ್ತಾ ಹೋದರೆ
ಸಿಗುವುದೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಸೊನ್ನೆ

ಪ್ಲಸ್ಸೊಂದು ಮೈನಸ್ಸೊಂದು ಎರಡೂ
ಸೇರಿ ಹುಟ್ಟುವ ಯಾವುದೂ ಅಲ್ಲದ ಶೂನ್ಯ

ಪ್ರತಿ ಪ್ರಶ್ನೆಗೂ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕಲೇ ಬೇಕೆಂಬ
ತವಕವ ಅದುಮಿಟ್ಟು, ತುಡಿತವ ಬದಿಗಿಟ್ಟು
ಹಾಯಾಗಿರೋ ಹಂಬಲ ಏಕೆ ಅನ್ನುವುದೇ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿ ಕಾಡುತಿರೆ

ಉತ್ತರವೇ ಸಿಗದೆ ಚಡಪಡಿಸಿ ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿಹೆ
ಥೂ… ಹಾಳಾದ್ದು…ಈ ಮನಸಿನ ಸನ್ನೆಯೂ ಸೊನ್ನೆ

ಕವಿತೆ ಬರೆಯಬೇಕೆಂದುಕೊಂಡು ಕುಳಿತರೆ
ಪದಗಳೇ ಸಿಕ್ಕದೇ ತಡವರಿಸುತ್ತಿಹೆ
ಇರಬೇಕೆಂದುಕೊಂಡೆ
ಬರೆದ ಸುಸ್ತಿಗಿರಬೇಕೆಂದು

ಅಲ್ಲವೆಂದಿತು ಒಳಮನಸ್ಸು
ಬರೆಯಲಾಗದಂತ ಅಶಿಸ್ತಿಗಿರಬೇಕು

ಉಹೂಂ…

ಬದುಕಿನ ಹಾಡಿನ ಪದ-ದನಿ-ನಿಸಗೆಳೆಲ್ಲಾ
ಚೆಲ್ಲಾಪಿಲ್ಲಿಯಾಗಿ ಹರಡಿಕೊಂಡಿವೆ
ಬಾಳ ಹೆದ್ದಾರಿಯುದ್ದಗಲಕ್ಕೂ

ಹೆಕ್ಕಿ ಹೆಕ್ಕಿ ಸುಸ್ತಾಗಿ ಬರೆದಿದ್ದು
ನನಗೆ ದಕ್ಕಿದ್ದೆಷ್ಟೋ ಅಷ್ಟು

ಮಿಕ್ಕಿದ್ದು….?!
ಅಳಿದುಳಿದ ನನ್ನ ನಿನ್ನ ನೆನಪಿನ ಸಂಚಿಯೊಳಗಿಷ್ಟು!!

ಕವಲೊಡೆದ ಹಾದಿಯಲಿ
ಬೇರಾಯಿತು ಹೆಜ್ಜೆ
ಭರಿಸಲಾಗದೇ ಹೋಯ್ತು
ಸಂಬಂಧದ ವಜ್ಜೆ

ಬೇರಾದ ಮೇಲೂ ಹಾಳು
ಮನಸಿಗಿಲ್ಲ ಲಜ್ಜೆ
ಆಲಿಸುತಿದೆ ಕಿವಿಗೊಟ್ಟು
ನಿನ್ನಡಿ ಸಪ್ಪಳದ ಗೆಜ್ಜೆ

Romantic_and_Atmospheric_Graveyard_(World’s_Best_Music,_1900)

ಚರಿತ್ರೆಗೇನಾದರೂ ಬಾಯಿ ಬಂದು
ತನ್ನ ಪದರುಗಳಡಿಯಲ್ಲಿ ಹುದುಗಿ ಹೋದ
ಅದೆಷ್ಟೋ ಘಟನೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬಿಡಿಸಿಡುವಂತಿದ್ದರೆ

ಪದ-ಸಾಲು-ಅಕ್ಷರ-ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಬಣ್ಣಿಸಲಾಗದೇ ಹೋದ
ಮನದ ಮೂಕ ಮರ್ಮರಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬಿತ್ತರಿಸುವಂತಿದ್ದರೆ

ಹಾಡಾಗುವ ಮೊದಲೇ ಉಸಿರೇ ಕಳಕೊಂಡು
ಮೌನ ತಳೆದು ಹೋದ ರಾಗ-ವಿರಾಗಗಳು ಮೈದಳೆಯುವಂತಿದ್ದರೆ

ಬಾಯಿ ಸತ್ತು ಹೋದ ಭೂತದ ಗೋರಿಯ ಮೇಲೆ
ಎರಡು ಹುಂಡು ನೀರು ಸುರಿಸುವಷ್ಟಾದರೂ
ವರ್ತಮಾನವು ಕರುಣಾಮಯಿಯಾಗಿದ್ದರೆ
ಅಂತರಾತ್ಮವು ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಾದರೂ ಮಗ್ಗುಲು ಬದಲಿಸಿ ನಿಡುಸುಯ್ಯುವುದು ತಪ್ಪುತ್ತಿತ್ತು