Archive for the ‘ಭಾವ ಭಿತ್ತಿ’ Category

ಕವಲೊಡೆದ ಹಾದಿಯಲಿ
ಬೇರಾಯಿತು ಹೆಜ್ಜೆ
ಭರಿಸಲಾಗದೇ ಹೋಯ್ತು
ಸಂಬಂಧದ ವಜ್ಜೆ

ಬೇರಾದ ಮೇಲೂ ಹಾಳು
ಮನಸಿಗಿಲ್ಲ ಲಜ್ಜೆ
ಆಲಿಸುತಿದೆ ಕಿವಿಗೊಟ್ಟು
ನಿನ್ನಡಿ ಸಪ್ಪಳದ ಗೆಜ್ಜೆ

Romantic_and_Atmospheric_Graveyard_(World’s_Best_Music,_1900)

ಚರಿತ್ರೆಗೇನಾದರೂ ಬಾಯಿ ಬಂದು
ತನ್ನ ಪದರುಗಳಡಿಯಲ್ಲಿ ಹುದುಗಿ ಹೋದ
ಅದೆಷ್ಟೋ ಘಟನೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬಿಡಿಸಿಡುವಂತಿದ್ದರೆ

ಪದ-ಸಾಲು-ಅಕ್ಷರ-ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಬಣ್ಣಿಸಲಾಗದೇ ಹೋದ
ಮನದ ಮೂಕ ಮರ್ಮರಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬಿತ್ತರಿಸುವಂತಿದ್ದರೆ

ಹಾಡಾಗುವ ಮೊದಲೇ ಉಸಿರೇ ಕಳಕೊಂಡು
ಮೌನ ತಳೆದು ಹೋದ ರಾಗ-ವಿರಾಗಗಳು ಮೈದಳೆಯುವಂತಿದ್ದರೆ

ಬಾಯಿ ಸತ್ತು ಹೋದ ಭೂತದ ಗೋರಿಯ ಮೇಲೆ
ಎರಡು ಹುಂಡು ನೀರು ಸುರಿಸುವಷ್ಟಾದರೂ
ವರ್ತಮಾನವು ಕರುಣಾಮಯಿಯಾಗಿದ್ದರೆ
ಅಂತರಾತ್ಮವು ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಾದರೂ ಮಗ್ಗುಲು ಬದಲಿಸಿ ನಿಡುಸುಯ್ಯುವುದು ತಪ್ಪುತ್ತಿತ್ತು

ಎದೆಯ ಶರಧಿಯೊಳಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ
ಅಲೆ ಅಲೆಯಾಗಿ ಅಪ್ಪಳಿಸುವ
ಭಾವ ತರಂಗಗಳನೆಲ್ಲಾ ಜೋಡಿಸಿ
ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಲು ಹವಣಿಸಿ ಕುಳಿತಿದ್ದೆ ಮೊನ್ನೆ

ಸಂಚಲನಗಳ ಸಂಕಲನ ಮಾಡಿ
ಸುಸ್ತಾದ ನಿರರ್ಥಕ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಸಾರುತ್ತಿತ್ತು
ಮೊದಲಿಗಿದ್ದ ನೀ-“ಒಂದು” ಇರದ ಮೇಲೆ
ಭಾವ ಬರಿದೇ ನೆನಪಿನ ಸಾಲಾಗಿ
ಅಣಕಿಸುವ ಬೆಲೆಯಿರದ ‘ಸೊನ್ನೆ’!!

ಭಾವಗಳ ತೂರಿಬಿಟ್ಟೆ ಸ್ವಚ್ಛಂದವಾಗಿ
ಆಕಾಶದ ಎಲ್ಲೆ ಮೀರಿ ವಿಹರಿಸಲೆಂದು

ತೋರಿಕೆಯ ಬಿಂಕ-ಬಿಗುಮಾನಗಳ
ಹೊಸ್ತಿಲು ದಾಟಿ ಮುನ್ನುಗ್ಗಲೆಂದು

ಚೌಕಟ್ಟಿನ ಪಂಜರಗಳ ಸರಳ ಬಂಧಿಯಾಗದೆ
ಗರಿಬಿಚ್ಚಿ ಹಾರಿ ಹಾಯಾಗಿರಲೆಂದು

ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳ ಕಬ್ಬಿಣದ ಕೋಟೆಯ
ಕಂದಾಚಾರಗಳ ಶೃಂಖಲೆಯಲಿ ಸಿಲುಕದಿರಲೆಂದು

ಮುಕ್ತವಾಗಿಸಿಬಿಟ್ಟೆ ಸಕಲ ಪಾಶ-ಅಂಕುಶಗಳಿಂದ
ಬರಿದೇ ಇರಿವವರ ಶೂಲಕೆ ಘಾಸಿಯಾಗದಿರಲೆಂದು

ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸ್ವೇಚ್ಛೆಯಾಯಿತೋ… ಅನುಮಾನ!
ನನ್ನೇ ಸುತ್ತುವರಿದು ಕಾಡುತಿವೆಯಲ್ಲಾ…

ಗಾಯವೇ ಇಲ್ಲದೆ ನೋಯುವ ಮನಸಿಗೆ
ಯಾತನೆಯು ಮಧುರ ಎಂದ ಕವಿ ಕಲ್ಪನೆ
ನೀಡಬಲ್ಲುದೇ ಸಾಂತ್ವನ… ಹುಸಿಯಾದರೂ ರವಷ್ಟು…?

ಹೊಸದೇನೂ ಹುಟ್ಟುತ್ತಿಲ್ಲವೆನ್ನೋ
ಹಳಹಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ
ಹಾದುಬಂದ ಹಾದಿಯುದ್ದದ
ಹಳವಂಡದಲ್ಲಿ

ಹೊಮ್ಮೀತಾದರೂ ಹೇಗೆ
ಹೊಸ ಹೂಗಂಧ
ಹೊಸೆಯುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ
ಹೊಸ ಹಾಡೊಂದ
ಹುರುಪಾದರೂ ಹುಟ್ಟೀತು ಹೇಗೆ
ಹುಡಿಹುಡಿಯಾಗಿರೆ ಹುಮ್ಮಸ್ಸು

ಹವಿಸ್ಸಾಗಿ ಹೋದ ಹಳತೆಲ್ಲದರ
ಹೋಮದ ಹೊಗೆಕವಿದ ಹಂದರದಿ
ಹನಿಗಣ್ಣಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸುತ
ಹೊಸ ಹಾದಿ ಹುಡುಕುತ್ತಿಹೆ

ಹೊಳೆದಂಡೆಯ ಹಾದಿ ಕಾಯುತ್ತಾ
ಹರಹು ಹರಿವಿನಲಿ ಹೊಳೆದಾಟಲು
ಹರಿಗೋಲೊಂದ ಹುಡುಕುತ್ತಾ
ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಲು-ಹೊಸ ಹುಟ್ಟಾಗಲು