Archive for the ‘ವಿಚಾರ’ Category

ಮೀನಾ ಕುಮಾರಿ ಕಾಂಪ್ಲೆಕ್ಸ್ ನಿಮಗಿದೆಯಾ…!!!
meena-feb12

ಮೀರಾ ಕುಮಾರಿ ಗೊತ್ತಲ್ವಾ? ಬಹಳ ಸಣ್ಣ ಪ್ರಾಯದಲ್ಲೇ ತೀರಿಕೊಂಡ ಹಿಂದಿ ಚಿತ್ರರಂಗದ ‘ಟ್ರ್ಯಾಜಿಡಿ ಕ್ವೀನ್’ ಎಂದೇ ಖ್ಯಾತಿ ಪಡೆದ ಅಭಿನೇತ್ರಿ, ಕವಯಿತ್ರಿ ಕೂಡಾ. ಈಕೆಯ ನಿಜ ನಾಮಧೇಯ ಮಹಜಬೀನ್ ಬಾನೋ. ಅದು ಸರಿ… ಏನಿದು ಮೀನಾ ಕುಮಾರಿ ಕಾಂಪ್ಲೆಕ್ಸ್? ಹಿಂದಿ ಚಿತ್ರ “ಮಟರೂ ಕಿ ಬಿಜಲೀ ಕಾ ಮಂಡೋಲಾ” ಇದರ ಪ್ರಸ್ತಾಪ ಬರುತ್ತೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಮಟರೂ ಬಿಜಲಿಯ ಬಳಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಬಿಜಲಿಗೆ “ಮೀನಾ ಕುಮಾರಿ ಕಾಂಪ್ಲೆಕ್ಸ್” ಇದೆ ಅಂತ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಕುತೂಹಲಕ್ಕೆಂದು ನೆಟ್ ಜಾಲಾಡಿದಾಗಲೇ ಅನಿಸಿದ್ದು… ಸಿನೆಮಾ/ಜೀವನ ಎರಡರಲ್ಲೂ ಮೀನಾ ಕುಮಾರಿ ಈ ಕಾಂಪ್ಲೆಕ್ಸಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗಿದ್ದಾಳಾ ಅಂತ.

ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ ಬಾಲಿವುಡ್ಡಿನ ದುರಂತ ನಾಯಕಿಯ ಪಾತ್ರಗಳಿಗೆ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾದ ಮೀನಾ ಕುಮಾರಿ ನಟಿಸಿದ ಅನೇಕ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಈಕೆಯದು ವಿಷಾದವನ್ನೇ ಉಸಿರಾಡುವ ತರಹದ ಪಾತ್ರಗಳು; ಅದನ್ನು ತೆರೆಯ ಮೇಲೆ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರಿಸುವಲ್ಲಿ ಮೀನಾ ಕುಮಾರಿಯದು ಮನಮಿಡಿಯುವ ಪಾತ್ರ ಮಗ್ನತೆ. ದುಃಖವನ್ನೇ ಹಾಸಿ ಹೊದ್ದುಕೊಂಡು ಅದರಲ್ಲೇ ಖುಷಿಯನ್ನು ಕಾಣುವಂತಹ ವೈರುಧ್ಯ ಆ ಪಾತ್ರಗಳ ಟ್ರೇಡ್ ಮಾರ್ಕ್. ಇದೊಂತರ ಖುಷಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗಲೂ ಯಾವುದ್ಯಾವುದೋ ಹಳೆಯ ಗಾಯವನ್ನು ಕೆದರಿಕೊಳ್ಳುವ (ಯೋಗರಾಜ್ ಭಟ್ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳೋದಾದ್ರೆ…’ಕೆರೆಯೋಕೆ ಹುಣ್ಣೊಂದು ಇರಬೇಕು ರೀ…’ ಅನ್ನುವ ಮನೋಭಾವ), ಆ ನೋವನ್ನೇ ಆಸ್ವಾದಿಸುವ ಅಥವಾ ಮುಂದೆ ಯಾವ ದುರಂತ ಕಾದಿದೆಯೋ ಎಂದು ಕಳವಳಿಸುವ ಮನೋಭೂಮಿಕೆ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಭೂತ-ಭವಿಷ್ಯಗಳ ಕಳವಳಗಳಲ್ಲಿ ವರ್ತಮಾನಕ್ಕೆ ಮ್ಲಾನತೆಯ ಮುಸುಕು ಹೊದಿಸುವ ಮನಃಸ್ಥಿತಿ. ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಆ ಸ್ವಭಾವ ಹೊಂದಿರುವವರಿಗೆ “ಮೀನಾ ಕುಮಾರಿ ಕಾಂಪ್ಲೆಕ್ಸ್” ಇದೆ ಅಂತ ಹೇಳುವುದು.

ಈ ಕುರಿತು ನೆಟ್ ಜಾಲಾಡುವ ತನಕ ನನಗೆ ಮೀನಾ ಕುಮಾರಿ ಸ್ವತಃ ಕವಯಿತ್ರಿ ಅನ್ನುವ ವಿಷಯ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಕೆಯ ಕೆಲ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಓದಿದೆ. ಅಲ್ಲೂ ಕೂಡಾ ವಿಷಾದದ ಎಳೆಗಳೇ ಕಾಣಸಿಗುತ್ತವೆ. ದುರಂತ ನಾಯಕಿಯಾದ ಆಕೆಯ ಬದುಕೂ ಕೂಡಾ ಒಂದು ವಿಷಾದ ಗೀತೆಯಂತಿರುವ ವಿಪರ್ಯಾಸದ ಪರಮಾವಧಿಯೆಂದರೆ ಅಭಿನೇತ್ರಿಯಾಗಿ ಅಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಮೆರೆದಾಡಿದ ಆಕೆ ‘ಲಿವರ್ ಸಿರೋಸಿಸ್’ನಿಂದ ಅಸುನೀಗಿದಾಗ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಬಿಲ್ ಭರಿಸುವಷ್ಟೂ ಹಣ ಇರಲಿಲ್ಲವಂತೆ. ತನ್ನ ದು:ಖ ಮರೆಯಲು ಆಲ್ಕೋಹಾಲ್ ಮೊರೆ ಹೋದ ಈಕೆಯ ಬದುಕು ಪ್ರೇಮ, ವಿವಾಹ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಕಹಿ ಉಂಡು… ಹಿಡಿಯಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಹಪಹಪಿಸಿ ಮೂವತ್ತೊಂಬತ್ತು ವರ್ಷಕ್ಕೇ ಈ ಲೋಕಕ್ಕೇ ಗುಡ್ ಬಾಯ್ ಹೇಳಿದ ಈಕೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ದುರಂತ ನಾಯಕಿ. ಆಕೆಯ ಎರಡು ಕವಿತೆಗಳಲ್ಲಿ ಆಕೆಯ ಮನದಾಳದ ತಳಮಳ ಮಡುಗಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು

ಕೃಪೆ: http://www.poemhunter.com

ಕವಿತೆ 1
Ye rat ye tanhai
____________

ye rat ye tanhai
ye dil k dharakne ki awaz
ye sannata

ye dubte taron ki
khamosh gazalkhwani
ye waqt ki palkon par
soti hui wirani
jazbat-e-muhabbat ki
ye akhri angrai
bajti hui har janib
ye maut ki shahnai

sab tum ko bulate hain
pal bhar ko tum aa jao
band hoti meri ankhon main
muhabbat ka
ik Khwab saja jao

ಕವಿತೆ 2

Tukre tukre din biitaa, dhajjii dhajjii raat milii
________________________________
tukre tukre din biitaa, dhajjii dhajjii raat milii
jiskaa jitnaa aaNchal thaa, utnii hii saugaat milii

jab chaahaa dil ko samjheN, hansne kii aavaaz sunii
jaise ko’ii kahtaa ho, le phir tujh ko maat milii

maateN kaisii, ghaateN kyaa, chalte rahnaa aaTh pahar
dil saa saathii jab paayaa, be-chainii bhii saath milii

 

Advertisements

images

ಬಹಳ ಬಹಳ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ… ಸರಿಸುಮಾರು 15 ವರ್ಷಗಳ ಕೆಳಗೆ,ಇದೇ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯ ಬರಹವೊಂದನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದೆ. ‘ಕ್ಷಿತಿಜ’ ಪಾಕ್ಷಿಕ ಪತ್ರಿಕೆಗೆ ಕ್ರಿಕೆಟ್, ಸಿನಿಮಾ, ಪದಬಂಧ, ವಿಚಾರ, ಅನುವಾದ… ಹೀಗೆ ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಲೇಖನಗಳನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದೆ. ಬರೆದಿದ್ದೆ ಅನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಬರೆಯುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದ್ದೆ ಅನ್ನುವುದೇ ಹೆಚ್ಚು ಸೂಕ್ತ ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಆಗಷ್ಟೇ ಪೀಯೂಸಿ ಮುಗಿಸಿ ‘ಎಂಗೋ ಮೊನ್ನೆ ತಾನೇ ಪೀಯೂಸಿ ಮುಗ್ಸವ್ರೆ… ಊರ್ ಹಾಳು ಮಾಡೋದಕ್ಕೆ ರೀಸರ್ಚು ನೆಡ್ಸವ್ರೆ’ ಅನ್ನಿಸಿಕೊಳ್ಳೋ ಬದಲು ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಸೇರುವ ಮುನ್ನಿನ ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ನನ್ನೀ ಅಕ್ಷರಾಭ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ಆ ಪತ್ರಿಕೆ ಒಂದು ವೇದಿಕೆ ಒದಗಿಸಿಕೊಟ್ಟಿತ್ತು. ಬರಹಗಾರ ಆಗಬೇಕು, ಏನೆಲ್ಲಾ ಬರೆಯಬೇಕು ಅನ್ನುವ ಹುಮ್ಮಸ್ಸು. ಆ ವಯಸ್ಸೇ ಹಾಗೆ ಬಿಡಿ ಅಂತ ಷರಾ ಹಾಕಿ ಬಿಡಬಹುದಾದರೂ, ನನ್ನ ಕನಸಿದ್ದಿದ್ದು ಬರಹದ ಕುರಿತೇ. ಆಮೇಲೆ ಬದುಕಿನ ಅನಿಶ್ಚಿತ ಪಯಣ ನನ್ನನ್ನು ಸಾಫ್ಟವೇರ್ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ನೂಕಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಆದರೂ ಬರೆಯಬೇಕೆನ್ನೋ ನನ್ನ ಹುಚ್ಚು ಮನಸಿನ ಅದ್ಯಾವುದೋ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಮರ್ಮರಿಸುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ಅದರ ಫಲವಾಗೇ ‘ಮನಸಿನ ಮರ್ಮರ’ ಬ್ಲಾಗ್ ಜನ್ಮ ತಳೆಯಿತು. ಬ್ಲಾಗೆನೋ ಶುರು ಆಯ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ ಏನು ಬರೆಯಲಿ? ಕಥೆ-ಕಾದಂಬರಿ ನನ್ನ ಈ ಜನ್ಮದ ವ್ಯಾಪ್ತಿ ಪ್ರದೇಶದಿಂದ ಹೊರಗೇ ಅನ್ನುವುದು ನನಗೇ ಮನವರಿಕೆಯಾಗಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಆಸಕ್ತಿಕರ ಅನ್ನಿಸುವ ಯಾವ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆಯಾದರೂ ಬರೆಯಲು ಶುರುವಿಟ್ಟೆ. ಹನಿಗವಿತೆ, ಸಿನಿಮಾ, ಕ್ರಿಕೆಟ್, ಯಕ್ಷಗಾನ, ವಿಚಾರ, ಈದಿ ಅಮಿನ್, ಪುಸ್ತಕ ಪರಿಚಯ ಹೀಗೆ ಭಿನ್ನ-ವಿಭಿನ್ನ ಬರಹಗಳ ಬರೆದು ನನ್ನ ಕನಸಿನ ಕೂಸಿಗೆ ಬಣ್ಣದ ಅಂಗಿ ತೊಡಿಸಿ ಕಂಡು ಸಂಭ್ರಮಿಸುವ ತಾಯಿಯಂತೆ ಬರೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಆಗ ಶುರುವಾಯಿತು ಅಣಕ ಬರೆಯುವ ಗೀಳು. ಸರಿಸುಮಾರು 50 ಅಣಕಗಳನ್ನೂ ಬರೆದೆ. ಆದರೆ ಈಗ ಒಮ್ಮೆ ಹಿಂದಿರುಗಿ ನೋಡಿದರೆ ಬ್ಲಾಗಿನ ತುಂಬೆಲ್ಲಾ ಅಣಕಗಳೇ ತುಂಬಿ ತುಳುಕಾಡುತ್ತಿವೆ. ಅದಕ್ಕೇ ಬೇರೇನಾದರೂ ಬರೆಯೋಣ ಅಂತ ದಶಕಗಳ ಹಿಂದಿನ ಹುಮ್ಮಸ್ಸನ್ನು ಆವಾಹಿಸಿಕೊಂಡು ಬರೆಯಲು ಕುಳಿತಿದ್ದೇನೆ. ಸಧ್ಯದ ನನ್ನ ಖಿನ್ನ ಮನೋಸ್ಥಿತಿಗೆ ಇದಾದರೂ ಒಂದು ಚೇತೋಹಾರಿ ಬದಲಾವಣೆ ತಂದೀತೇನೋ ಅನ್ನುವ ದೂರದ ಆಶೆಯೊಂದಿಗೆ. ವರ್ತಮಾನದ ಭೂತಕ್ಕೆ ಭೂತದ ವರ್ತಮಾನ ಮದ್ದೆರೆದರೆ ಸಾಕು ಅನ್ನುವ ಸ್ವಾರ್ಥದೊಂದಿಗೆ 🙂

ಗೆಲುವು ಯಾರಿಗೆ ತಾನೇ ಇಷ್ಟ ಆಗೋಲ್ಲ ಹೇಳಿ? ತಮ್ಮೆಲ್ಲಾ ಪ್ರತಿಭೆ, ಶ್ರಮ, ಕೃಷಿ ಸಾರ್ಥಕ ಅನ್ನಿಸಬೇಕಾದರೆ ಗೆಲುವಿನ ಶಿಖರದ ಮೇಲೆ ಪತಾಕೆ ಪಟಪಟಿಸಲೇ ಬೇಕು. ತಮ್ಮತಮ್ಮ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿ ಆದವರ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು ಸಾಗಿ ಬಂದ ಕಲ್ಲು ಮುಳ್ಳುಗಳ ಹಾದಿ, ಒಂದು ಹಿಡಿಯಷ್ಟು ಭರವಸೆಯನ್ನೇ ಬಂಡವಾಳವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿಗಳನ್ನು ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಿಸಿ, ಗೆಲುವಿನ ದಡ ಸೇರಿದಾಗ ಆಗುವ ಹಿತಾನುಭವ ಇವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅನುಭವಿಸಿಯೇ ಅರಿಯಬೇಕು. ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ಚಿತ್ರನಟರವರೆಗೆ, ಕ್ರೀಡೆಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ಪರ್ವತಾರೋಹಿಗಳ ತನಕ, ಉದ್ಯಮಿಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳವರೆಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಜಪಿಸುವುದು ಯಶಸ್ಸು-ಗೆಲುವಿನ ಮಂತ್ರವನ್ನೇ. ನಿಜವಾದ ಪರಿಶ್ರಮವಿದ್ದರೆ ಗೆಲುವು ಇಂದಲ್ಲಾ ನಾಳೆ ಕೈ ಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ ಅನ್ನುವುದು ಹಲವರ ಅಂಬೋಣ. ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ಗೆಲುವಿನ ಶ್ರೆಯವನ್ನೆಲ್ಲಾ ತಮ್ಮ ಅದೃಷ್ಟ, ಇಷ್ಟ ದೈವದ ಕೃಪೆಗೆ ಸಮೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಏನೇ ಇರಲಿ ಗೆಲ್ಲುವವನಿಗೆ ಸಾಧನೆಯ ನಂತರದ ಸಿಗುವ ತೃಪ್ತಿ, ಮಾನಸಿಕಾನಂದ ಇವುಗಳನ್ನು ಶಬ್ದಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡುವುದು ಕಷ್ಟಸಾಧ್ಯ

ಆದರೆ ಗೆದ್ದೆತ್ತಿನ ಬಾಲ ಹಿಡಿಯೋ ಚಾಳಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಬೇರೂರಿದೆ ಅಂದ್ರೆ, ಸೋತವರು ತೀರಾ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಗೆದ್ದವನು ಸೋತ, ಸೋತವನು ಸತ್ತ ಅನ್ನುವ ಮಾತಿನ ಹಾಗೆ ಅಥವಾ ಹೊಂಡಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದವನಿಗೆ ಆಳಿಗೊಂದು ಕಲ್ಲು ಅನ್ನುವ ಮನೋಸ್ಥಿತಿ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಲ್ಲಿ ಮನೆಮಾಡಿರುವ ಕಾರಣ, ಗೆಲುವನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ವೈಭವೀಕರಿಸುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಬೇರೂರಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಇಂದಿನ ಫಾಸ್ಟ್ ಫಾರ್ವರ್ಡ್ ಯುಗದಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಗೆಲ್ಲುವುದು ಯಾರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯವೋ ಅವನೇ ನಿಜವಾದ ಹೀರೋ ಅನ್ನಿಸಿಕೊಂಡು ಸರ್ವರಿಂದ ಪ್ರಶಂಸೆ ಮನ್ನಣೆಗೆ ಪಾತ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಇಂದು ಗೆದ್ದವನು ನಾಳೆ ಸೋತನೋ, ಈ ಸೋತ ಉತ್ಸವ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಅಲ್ಲೇ ವಿಸರ್ಜಿಸಿ ಗೆದ್ದವನ ಬೆನ್ನು ಹಿಡಿವ ಮನೋಭೂಮಿಕೆ ನಮ್ಮದು. ನಿನ್ನೆ ಗೆದ್ದು ಇಂದು ಸೋತವನು ತನ್ನ ಗೆಲುವು ಸಾಧಿಸಲು ಪಟ್ಟ ಪರಿಶ್ರಮ , ಅವನು ಕ್ರಮಿಸಿ ಬಂದ ಕ್ಲಿಷ್ಟಕರ ಹಾದಿ ಇವೆಲ್ಲಾ ನಗಣ್ಯವಾಗಿಬಿಟ್ಟು, ಇಂದು ಗೆದ್ದವನಿಗೆ ಜೈ ಜೈ ಎನ್ನುವವರೇ ಎಲ್ಲ. ಈ ಮಾತು ಎಲ್ಲ ರಂಗಕ್ಕೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ರೇಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕುದುರೆ ಗೆಲ್ಲುತ್ತದೋ ಅದರ ಬಾಲಕ್ಕೆ ದುಡ್ಡು ಕಟ್ಟುವ ಬಾಜಿಗಳಂತೆ ಗೆದ್ದವರಿಗಷ್ಟೇ ಮಣೆ-ಮನ್ನಣೆ. ಭಾಗವಹಿಸುವಿಕೆ ಮುಖ್ಯ ಗೆಲುವಲ್ಲ ಎಂದು ಸ್ಪರ್ಧಿಗಳನ್ನು ಹುರಿದುಂಬಿಸಲು ಹೇಳುವ ರೂಡಿ ಇದೆಯಾದರೂ, ಅದು ಕೇವಲ ಬಾಯುಪಚಾರದ ಕ್ಲೀಷೆ ಆಗಿ ಉಳಿದಿದೆ. 2 ಸರಣಿ ಸೋತಾಗ ಧೋನಿಯನ್ನು ಹಿಗ್ಗಾ-ಮುಗ್ಗಾ ಉಗಿದ ಮಾಧ್ಯಮಗಳೇ ಮತ್ತೆ ಧೋನಿ ಗೆಲುವಿನ ಹಾದಿ ತುಳಿದದ್ದೇ ತಡ ಹಾಡಿ ಹೊಗಳುತ್ತಿವೆ. ನನ್ನ ಅನುಮಾನ ಯಾ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇಷ್ಟೇ. ಎಲ್ಲರೂ ಎಂದಿಗೂ ಗೆಲ್ಲುತ್ತಲೇ ಇರುವುದು ಕಷ್ಟಸಾಧ್ಯವಷ್ಟೇ? ಹಾಗಾಗಿ ಸದಾ ಗೆದ್ದೆತ್ತಿನ ಬಾಲ ಹಿಡಿಯುವ ಧೋರಣೆ ಎಷ್ಟು ಸರಿ? ಉಳಿದೆಲ್ಲ ಮಾತು ಅತ್ಲಾಗಿರಲಿ, ಇನ್ನೂ ಕೇಜಿ ಕ್ಲಾಸಿಗೆ ತೆರಳುವ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲೂ ಕೂಡಾ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ಮಗುವಿಗಿಂತ ಜಾಸ್ತಿ ಅಂಕ ಪಡೆಯಬೇಕು ಅನ್ನುವ ಒತ್ತಾಯದ ಹೇರಿಕೆ ಮಾಡುವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ನಮ್ಮ ಈ ಗೆಲುವಿನ ಹಪಾಹಪಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ ಅಂದರೆ ಇದರ ಸೂಕ್ಷ್ಮದ ಅರ್ಥ ಆಗುತ್ತದೆ.

ರೇಸು ಕುದುರೆಗಳೇನೋ ಇರುವುದೇ ಓಡಲು. ಓಟವೇ ಅದರ ಸರ್ವಸ್ವ. ತೀರಾ ನಾವೂ ಕೂಡಾ ಈ ಪರಿಯ ರೇಸಿನಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲಲೇಬೇಕೆಂಬ ತುಡಿತದಲ್ಲಿ ನಾವು ಕಳೆದು ಕೊಳ್ಳುವುದು ಜೀವನವನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸುವ ಮಧುರ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಅನ್ನುವ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ನಮಗಿಲ್ಲವಾಗಿದೆ. ಇಂದು ಸೋತರೆ ಏನು? ನಾಳೆ ಎನ್ನುವುದು ಇದೆಯಲ್ಲ. ಗೆಲುವೆಂಬುದು ಯಾರಪ್ಪನ ಮನೆಯ ಗಂಟೂ ಅಲ್ಲವಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಂಡರೆ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಪರಿತಪಿಸುವುದು ತಪ್ಪುತ್ತದೆ. ಗೆಲುವು ನೀಡುವ ಉನ್ಮಾದ, ಮನ್ನಣೆ, ಕೀರ್ತಿ ಇವುಗಳ ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಯಾನಿಮಿತ್ತ ಕರ್ಮಗಳ ಮರೆತು ನಾವು ಕಳೆದು ಹೋಗಬಾರದಷ್ಟೇ? ನಮ್ಮ ಪರಿಶ್ರಮ-ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ನಂಬಿಕೆಯಿದ್ದು, ಅದನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕಾಪಿಟ್ಟುಕೊಂಡರೆ ಗೆಲುವು ಎಂದಿಗೂ ಮರೀಚಿಕೆಯಾಗದು.

ಹಿಂದಿನ ಭಾಗ (https://vijaykannantha.wordpress.com/2010/07/26/database/)

ಡೇಟಾಟೈಪ್

ಟೇಬಲ್ಲಿನ ರಚನೆಯನ್ನು ಮಾಡುವಾಗ ಅದರಲ್ಲಿರುವ ಕಾಲಂಗಳನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ಅವಗಳಿಗೆ ಹೆಸರನ್ನಿಡುವಂತೆಯೇ ಅದರಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಸಿಡುವ ಮಾಹಿತಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಕಾಲಂನ ವಿವಿಧ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನೂ ಸೂಚಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂತಹ ಪ್ರಮುಖ ಲಕ್ಷಣವೆಂದರೆ ಕಾಲಂನ ಡೇಟಾಟೈಪ್. ಹೆಸರೇ ಸೂಚಿಸುವಂತೆ ಅದು ಕಾಲಂನಲ್ಲಿ ಯಾವ ವಿಧದ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ತುಂಬಿಸಬಹುದು ಅನ್ನುವುದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಅಂಶ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಉದ್ಯೋಗಿಯ ಹೆಸರನ್ನು ತುಂಬಿಸುವ ಕಾಲಂನಲ್ಲಿ ಬರೀ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಶೇಖರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಹಾಗೆಯೇ ’ಪ್ರಾಯ’ ಅಥವಾ ವಯಸ್ಸನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಕಾಲಂ ಬರಿ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದರೆ ಜನ್ಮದಿನಾಂಕದ ಕಾಲಂನಲ್ಲಿ ತಾರೀಕನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತೇವೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಕಾಲಂನಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಸುವ ಮಾಹಿತಿಯನ್ವಯ ಅದರ ಡೇಟಾಟೈಪನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. Integer (int), char, datetime, varchar, numeric ಮೊದಲಾದುವುಗಳನ್ನು ಡೇಟಾಟೈಪಿಗೆ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿ ನೀಡಬಹುದು. ಉದ್ಯೋಗಿಯ ಹೆಸರು ಕಾಲಂಗೆ char ಅಥವ varchar ಡೇಟಾಟೈಪ್ ಆದರೆ ಜನ್ಮದಿನಾಂಕಕ್ಕೆ datetime ಡೇಟಾಟೈಪ್ ಸೂಕ್ತವೆನಿಸುತ್ತದೆ.

ಕಾಲಂ ನಲ್ಲೆಬಿಲಿಟಿ, ಡಿಫಾಲ್ಟ್ ವಾಲ್ಯೂ

ಕಾಲಂನ ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ರಮುಖ ಲಕ್ಷಣ ಅದರ ನಲ್ಲೆಬಿಲಿಟಿ. ಒಂದು ರೋನಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗಿಯ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ತುಂಬಿಸುವಾಗ ಆ ಕಾಲಂನ್ನು ತುಂಬಿಸುವುದು ಕಡ್ಡಾಯವೇ ಅಲ್ಲವೇ ಅನ್ನುವುದನ್ನು ಇದು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಉದ್ಯೋಗಿಯ ಕುರಿತು ಎಲ್ಲಾ ಮಾಹಿತಿಗಳು ಲಭ್ಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಅಥವಾ ಆ ಮಾಹಿತಿಯು ಉದ್ಯೋಗಿಗೆ ಅನ್ವಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಉದ್ಯೋಗಿಯು ಅವಿವಾಹಿತನಾಗಿದ್ದ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ’ಮಕ್ಕಳ ಸಂಖ್ಯೆ’ ಅನ್ನುವ ಕಾಲಂ ಆ ಉದ್ಯೋಗಿಗೆ ಅನ್ವಯವಾಗದು!! ಹಾಗಾಗಿ ಅಂತಹ ಕಾಲಂ ನಲ್ಲೆಬಲ್ ಕಾಲಂ ಅಥವಾ ಕಡ್ಡಾಯವಲ್ಲದ ಕಾಲಂ ಅಂದೆನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ನಲ್ಲೆಬಲ್ ಕಾಲಂಗಳಲ್ಲಿ ನೀವು ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ತುಂಬದಿದ್ದರೂ ಡೇಟಾಬೇಸಿನಲ್ಲಿ ಅಂತಹ ಕಾಲಂಗಳ ಮಾಹಿತಿಯ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ‘NULL’ ಅನ್ನುವ ಖಾಲಿಸ್ಥಾನ ಸೂಚಕವನ್ನು ತುಂಬಲಾಗುತ್ತದೆ. ಉದ್ಯೋಗಿಯ ಹೆಸರು ಕಡ್ಡಾಯವಾದ ಕಾಲಂ ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ಕಾಲಂ ನಲ್ಲೆಬಲ್ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗದು

ಕೆಲವೊಂದು ಮಾಹಿತಿಗಳು ಬಹುತೇಕ ಉದ್ಯೇಗಿಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ಇರುವುದುಂಟು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಕಂಪೆನಿಯ ೧೦೦೦ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳಲ್ಲಿ ೯೦೦ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜನರ ವಿದ್ಯಾರ್ಹತೆ ಬಿ.ಇ. ಅಂತಂದುಕೊಳ್ಳಿ. ಅಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ದಾಖಲಿಸುವಾಗ ಪ್ರತಿಬಾರಿಯೂ ವಿದ್ಯಾರ್ಹತೆ ಕಾಲನಲ್ಲಿ ಬಿ.ಇ ಎಂದು ಬರೆಯುವ ಶ್ರಮವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ, ವಿದ್ಯಾರ್ಹತೆ ಕಾಲಂಗೆ ’ಡಿಫಾಲ್ಟ್’ ವಾಲ್ಯೂವಾಗಿ ’ಬಿ.ಇ’ಯನ್ನು ಸೂಚಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ದಾಖಲಿಸುವಾಗ ಅದನ್ನು ಖಾಲಿ ಬಿಟ್ಟರೆ, ಆ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ’ಡಿಫಾಲ್ಟ್’ ಎಂದು ಸೂಚಿಸಿದ ವಾಲ್ಯೂ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಬೇರೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಹತೆ ಇದ್ದ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳ ಮಾಹಿತಿ ತುಂಬಿಸುವಾಗಷ್ಟೇ ಈ ಕಾಲಂನಲ್ಲಿ ಮಾಹಿತಿ ತುಂಬಿಸಿದರಾಯ್ತು, ಮಿಕ್ಕಂತೆ ಅದನ್ನು ಖಾಲಿ ಬಿಟ್ಟರೂ ಆ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ’ಬಿ.ಇ’ ಎಂಬ ಮಾಹಿತಿ ತಾನೇತಾನಾಗಿ ತುಂಬಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

ಪ್ರೈಮರಿ ಕೀ ಕಾಲಂ, ಐಡೆಂಟಿಟಿ ಮತ್ತು ಯುನಿಕ್ ಕೀ ಕಾಲಂ

ನೀವು ಪಬ್ಲಿಕ್ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವಾಗ ನಿಮಗೊಂದು ರಿಜಿಸ್ಟ್ರೇಷನ್ ನಂಬರನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರಲ್ಲವೆ? ಅದರ ಉದ್ದೇಶ ಅದು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅನನ್ಯವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು. ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಕುಳಿತ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನೂ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವಂತೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಗುರುತಿನ ಸಂಖ್ಯೆ ನೀಡಲಾಗುವ ರೀತಿಯಲ್ಲೇ, ಟೇಬಲ್ಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿ ’ರೋ’ವನ್ನು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿ ಎಂದು ಆ ಟೇಬಲ್ಲಿನ ಕಾಲಂವೊಂದನ್ನು ’ಪ್ರೈಮರಿ ಕೀ ಕಾಲಂ’ ಎಂದು ಆರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.ಈ ರೀತಿ ಆರಿಸಲ್ಪಡುವ ಕಾಲಂಗೆ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಅರ್ಹತೆ ಇರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅದೇನೆಂದರೆ ಒಂದು ರೋವಿನಲ್ಲಿರ ಆ ಕಾಲಂನ ಬೆಲೆ ಅಥವಾ ವಾಲ್ಯೂ ಇನ್ಯಾವ ರೋನಲ್ಲಿಯೂ ಮರುಕಳಿಸಬಾರದು. ಅಂತಹ ಅನನ್ಯ ಬೆಲೆಯಿರುವ ಕಾಲಂ ಮಾತ್ರ ಪ್ರೈಮರಿ ಕೀ ಆಗುವ ಯೋಗ್ಯತೆ ಗಳಿಸಿರುತ್ತದೆ. ಉದ್ಯೋಗಿ ಟೇಬಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ’ಉದ್ಯೋಗಿಯ ಗುತು ಸಂಖ್ಯೆ ಅರ್ಥಾತ್ ’ಎಂಪ್ಲಾಯಿ ಐಡಿ’ಅಂತಹ ಯೋಗ್ಯತೆಯಿರುವ ಕಾಲಂ. ಡೇಟಾಬೇಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರೈಮೆರಿ ಕೀ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿದ ಕಾಲಂನಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೋನಲ್ಲಿ ಈಗಾಗಲೇ ದಾಖಲಿಸಿದ ಬೆಲೆಯನ್ನೇ ಪುನಹ ದಾಖಲಿಸಲು ಹೋದರೆ ಪ್ರೈಮರಿ ಕೀ ನಿರ್ಬಂಧವಿರುವ ಕಾರಣ ಅದು ಅಂತಹ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತದೆ.ಕೆಲವೊಂದು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಕಾಲಂ ಪ್ರೈಮೆರಿ ಕೀ ಅಗುವ ಅರ್ಹತೆಯನ್ನು ಗಳಸದೇ ಇರಬಹುದು. ಅಂತಹ ಸಂದ್ರ್ಭದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲಂಗಳನ್ನು ಜಂಟಿಯಾಗಿ ಪ್ರೈಮೆರಿ ಕೀ ಎಂದು ಸೂಚಿಸಬಹುದು.

ಬಹುತೇಕ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರೈಮೆರಿ ಕೀ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕಾಲಂಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಲಕ್ಷಣವನ್ನೂ ಸೂಚಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅದು ’ಐಡೆಂಟಿಟಿ’. ಇಂತಹ ಕಾಲಂಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಕ ಬೆಲೆಯೊಂದನ್ನು ಸೂಚಿಸಿ ಜೊತೆಗೆ ಇನ್ಕ್ರಿಮೆಂಟ್ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಉದ್ಯೋಗಿ ಸಂಖ್ಯೆ ಅನ್ನುವ ಕಾಲಂಗೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಕ ಬೆಲೆ ಎಂದು ೧೦೦೦ವನ್ನು ಸೂಚಿಸಿ, ಇನ್ಕ್ರಿಮೆಂಟ್ ಬೆಲೆ ೧ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರೆ, ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ದಾಖಲಿಸುವಾಗಿ ಆ ಕಾಲಂನ ಬೆಲೆಯು ೧೦೦೦ದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ ೧೦೦೧, ೧೦೦೨ ಎಂದು ತಾನೇ ತಾನಾಗಿ ತುಂಬಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

ಒಂಡು ಟೇಬಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರೈಮೆರಿ ಕೀ ಅರ್ಹತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲಂಗಳು ಇರಬಹುದು. ಅಥವಾ ಕೆಲವೊಂದು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರೈಮರಿ ಕೀಯಂತೆಯೇ ಇನ್ನುಳಿದ ಕೆಲವು ಕಾಲಂಗಳು ಕೂಡಾ ಅನನ್ಯ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇರಬಹುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಉದ್ಯೋಗಿಯ ಪಾಸ್ಪೋರ್ಟ್ ಸಂಖ್ಯೆ ಅಂತಹ ಒಂದು ಕಾಲಂ. ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಂತಹ ಕಾಲಂಗಳ ಬೆಲೆಗಳು ಅನನ್ಯವಾಗಿರಬೇಕೆಂಬ ನಿರ್ಬಂಧವನ್ನು ವಿಧಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲವಾದ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪಾಗಿ ಇಬ್ಬರು ಉದ್ಯೋಗಿಗಳ ಪಾಸ್ಪೋರ್ಟ್ ಸಂಖ್ಯೆ ಒಂದೇ ಎಂದು ದಾಖಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಗೊಂದಲ ಉಂಟಾಗಬಹುದು. ಅದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು ಅಂತಹ ಕಾಲಂಗಳನ್ನು ಯುನಿಕ್ ಕೀ ಕಾಲಂಗಳೆಂದು ನಿರ್ಬಂಧವನ್ನು ಸೂಚಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರೈಮೆರಿ ಕೀ ಕಾಲಂಗಳಂತೆಯೇ ಒಂದು ರೋನಲ್ಲಿ ಈಗಾಗಲೇ ದಾಖಲಿಸಿದ ಬೆಲೆಯನ್ನೇ ಪುನಹ ದಾಖಲಿಸಲು ಹೋದರೆ ಯುನಿಕ್ ಕೀ ನಿರ್ಬಂಧವಿರುವ ಕಾರಣ ಅದು ಅಂತಹ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತದೆ

ಈ ಬಂಧ ಅನುಬಂಧ ರಿಲೇಶನ್ ಶಿಪ್ ಮತ್ತು ಫಾರಿನ್ ಕೀ

ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ೩ ಟೇಬಲ್ಲುಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿಯಾಯ್ತು. ಹಾಗೇ ಅವು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿದ್ದರೆ ಅವು ಮಾಹಿತಿಯ ದ್ವೀಪಗಂತಾಗುತ್ತವೆ. ಉದ್ಯೋಗಿಯು ಯಾವ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಯಾವ ಶಾಖೆಯ ಉದ್ಯೋಗಿ ಅನ್ನುವ ಮಾಹಿತಿಯ ಕೊಂಡಿಗಳಿಲ್ಲದೆ ವಿವರ ಅಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ದ್ವೀಪಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸುವ ಸೇತುಗಳನ್ನು ರಚಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.ಇಂತಹ ಸೇತು ಬಂಧವೇ ರಿಲೇಶನ್ ಶಿಪ್. ಟೇಬಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಡೇಟಾಬೇಸ್ ಡಿಸೈನಿನ ಪರಿಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ’ಎಂಟಿಟಿ’ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅಂತಹ ಎಂಟಿಟಿಗಳು ಹಾಗು ಎಂಟಿಟಿಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುವ ನಕ್ಷೆಯನ್ನು ಎಂಟಿಟಿ-ರಿಲೇಶನ್ ಶಿಪ್ ಡಯಗ್ರಾಮ್ ಅಥವಾ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಈ-ಆರ್ ಡಯಗ್ರಾಮ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಾನಿಲ್ಲಿ ಈ-ಆರ್ ನಕ್ಷೆ ರಚನೆಯ ಸೂತ್ರಗಳನ್ನು ಪಕ್ಕಕ್ಕಿರಿಸಿ, ಸರಳವಾಗಿ ಅರ್ಥೈಸಲು ಅನುಕೂಲವಾಗುವಂತೆ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಚಿತ್ರವೊಂದನ್ನು ಈ ಕೆಳಗೆ ರಚಿಸಿದ್ದೇನೆ.

ಈ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ನೀವು ಗಮನಿಸುವಂತೆ, ಉದ್ಯೋಗಿ ಟೇಬಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಶಾಗೆ ಹಾಗು ವಿಭಾಗಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಕಾಲಂಗಳಿವೆ. ಅಂತೆಯೇ ವಿಭಾಗ ಟೇಬಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಶಾಖೆಯ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೊಂದಿರುವ ಕಾಲಂ ಒಂದಿದೆ.ಎಂಟಿಟಿ ಅಥವಾ ಟೇಬಲ್ಲುಗಳ ಮಧ್ಯದ ಸಂಬಂಧವನ್ನೇ ’ರಿಲೇಶನ್ ಶಿಪ್’ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಕಾಲಂಗಳು ’ಫಾರಿನ್ ಕೀ’ ಕಾಲಂಗಳು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಉದ್ಯೋಗಿ ಟೇಬಲ್ಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಶಾಖೆ ಐಡಿ ಕಾಲಂ ಒಂದು ಫಾರಿನ್ ಕೀ ಕಾಲಂ. ಹೀಗೆ ಫಾರಿನ್ ಕೀಗಳೆಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುವ ಕಾಲಂಗಳು ಅವಗಳ ಮೂಲದ ಟೇಬಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಒಂದೋ ಪ್ರೈಮರಿ ಕೀ ಆಗಿರಬೇಕು ಇಲ್ಲವೇ ಯುನಿಕ್ ಕೀ ಕಾಲಂ ಆಗಿರುತ್ತವೆ.

ಫಾರಿನ್ ಕೀ ಕಾಲಂನಲ್ಲಿ ಮೂಲ ಟೇಬಲ್ಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಬೆಲೆಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ನಮೂದಿಸಬಹುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಉದ್ಯೋಗಿ ಟೇಬಲ್ಲಿನ ಶಾಖೆ ಐಡಿ ಕಾಲಂನಲ್ಲಿ ೫ ಎಂದು ನಮೂದಿಸಲಾಗದು. ಯಾಕೆಂದರೆ ಶಾಖೆ ಟೇಬಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಬರಿ ೧,೨,೩,೪ ಮಾತ್ರ ಇದೆ. ಹಾಗೊಂದು ವೇಳೆ ಯಾವ ಬೆಲೆಯು ಅನ್ವಯವಾಗದ ಪಕ್ಶದಲ್ಲಿ, ಆ ಕಾಲಂ ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿರದೆ ಇದ್ದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಖಾಲಿ ( NULL)  ಬಿಡಬಹುಡೇ ಹೊರತು, ಮೂಲ ಟೇಬಲ್ಲಿನಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಇನ್ಯಾವುದೋ ಬೆಲೆಯನ್ನು ದಾಖಲಿಸಲು ಹೊರಟರೆ, ಫಾರಿನ್ ಕೀ ನಿರ್ಬಂಧವಿರುವ ಕಾರಣ ಆ ದಾಖಲೆಯನ್ನು ಡೇಟಾಬೇಸ್ ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತದೆ.

ಈ ಮೇಲಿನ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ನೀವು ಇನ್ನೊಂದು ಅಂಶವನ್ನು ಗಮನಿಸಿರಬಹುದು. ಅದೆಂದರೆ ಉದ್ಯೋಗಿ ಟೇಬಲ್ಲಿನ ಒಳಗೇ ಒಂದು ಸಂಬಂಧ ಸೂಚಕ ಕೊಂಡಿಯಿದೆ. ಒಬ್ಬ ಉದ್ಯ್ಗಿಯ ಮೇಲದಿಕಾರಿಯೂ ಕೂಡಾ ಅದೇ ಉದ್ಯೋಗಿ ಟೇಬಲ್ಲಿನ ಭಾಗವಾಗಿರುವ ಕಾರಣ ಮೇಲಧಿಕಾರಿ ಅನ್ನುವ ಕಾಲಂನಲ್ಲಿ, ಮೇಲಧಿಕಾರಿಯ ಉದ್ಯೋಗಿ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ನಮೂದಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ’ ಸೆಲ್ಫ್ ರೆಲೇಶನ್’ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

ದೇಟಾಬೇಸನ್ನು ರೈಲು ಬಂಡಿಯೊಂದಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿ ಅದರ ಡಬ್ಬಿಗಳೆಂಬ ಟೇಬಲ್ಲುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಕ್ಶಿಪ್ತವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಂಡೆವು. ಅವುಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸುವ ಸಂಬಂಧದ ಕೊಂಡಿಗಳನ್ನು ಕುರಿತು ಅರಿತುಕೊಂಡಿದ್ದಾಯ್ತು. ಆದರೆ ಈ ರೈಲಿಗೊಂದು ಇಂಜಿನ್ ಇರಬೇಕಲ್ವೇ? ಹಾಗೇಯೇ ನಮ್ಮ ಡೇಟಾಏಸಿಗೂ ಒಂದು ಇಂಜಿನ್ ಇರುತ್ತದೆ. ಆ ಇಂಜಿನ್ನಿನ ಸಹಾಯದಿಂದಲೇ ಡೇಟಾಬೇಸ್ ತನ್ನೆಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ.ವಿವಿಧ ಕಮಾಂಡುಗಳ ಮೂಲಕವೋ ಅಥವಾ ಡಿಬಿಎಮ್ಮೆಸ್ ಸಾಫ್ಟ್ವೇರಿನ ’ಜಿಯುಐ’ ಅಥವಾ ಗ್ರಾಫಿಕಲ್ ಯೂಸರ್ ಇಂಟರ್ಫೇಸ್ ಮೂಲಕವೋ ಅದು ಪಡೆಯುವ ಸಂಕೇತಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಅದು ತನ್ನ ಕೆಲಸ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ.

(ವಿಧವಿಧದ ಕಮಾಂಡ್ ಬಗ್ಗೆ ಮುಂದಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ನೋಡೋಣ)

ಲೋಕಸಭೆ ಚುನಾವಣೆ ಹತ್ತಿರವಾಗಿದೆ. ಎಲ್ಲಿನೋಡಿದರಲ್ಲಿ ಚುನಾವಣೆಯದ್ದೇ ಮಾತು. ಪ್ರಸಾರ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಸಮೀಕ್ಷೆ, ಕ್ಷೇತ್ರ ಪರಿಚಯ, ಚುನಾವಣಾ ಅಕ್ರಮಗಳ ಕುರಿತು ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಕೊರೆಯಲಾರಂಭಿಸಿವೆ. ರೀಮುಗಟ್ಟಲೆ ಕಾಗದದ ತುಂಬೆಲ್ಲಾ ಇಲೆಕ್ಷನ್ನ ರಂಗು ರಂಗಿನ ಸುದ್ದಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿ ಸುದ್ದಿ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಕೃತಾರ್ಥವಾಗುತ್ತಿವೆ. ಬಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ, ಕಛೇರಿಗಳಲ್ಲಿ, ಹೋಟೆಲುಗಳಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೆ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ನಲ್ಲೂ ಚುನಾವಣೆಯದ್ದೇ ಬಿಸಿಬಿಸಿ ಚರ್ಚೆಯಾರು ಗೆಲ್ಲುವ ಕುದುರೆ ಅನ್ನೋ ಬಗ್ಗೆ ಬೆಟ್ಟಿಂಗ್ ಆಯಾ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಬಿರುಸುಗೊಡಿದೆ. ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಕೆಸರೆರಚಾಟ, ತಮ್ಮತಮ್ಮ ಪಕ್ಷದ ಸಾಧನೆಗಳ ತುತ್ತೂರಿ ಊದುತ್ತಾ ಬಿರುಸಿನ ಪ್ರಚಾರ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ, ಜನರ ಮನವೊಲಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಭರವಸೆಗಳ ಮಹಾಪೂರ ಹರಿಸುವುದರಲ್ಲಿ, ಹಣಹೆಂಡಸೀರೆಯ ಆಮಿಷಗಳ ಬಲೆ ಬೀಸುವುದರಲ್ಲಿ ಮಗ್ನರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಉಡುಪಿ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಈ ಬಾರಿ ವಿಜಯಲಕ್ಷ್ಮಿ ಯಾರಿಗೆ ಮಾಲೆ ಹಾಕ್ತಾಳೆ ಅನ್ನುವ ಕುರಿತು ಒಂದಿಷ್ಟು ಅವಲೋಕನ ನಡೆಸಿದರೆ ಹೇಗೆ?

 

ಉಡುಪಿ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಇತ್ತೀಚಿನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗುವುವ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಗೆಲುವು ಯಾವಾಗಲೂ ಅತ್ತಿಂದಿತ್ತ ತೂಗೂಯ್ಯಾಲೆ ಆಡುತ್ತಲೇ ಬಂದಿದೆ. ಆಸ್ಕರ್ ಫೆರ್ನಾಂಡೀಸ್ರ ಗೆಲುವಿನ ಸರಮಾಲೆಯನ್ನು ಮೊಟ್ಟ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಮುರಿದ ಶ್ರೇಯಸ್ಸು ಆಗ ಬಿ.ಜೆ.ಪಿ. ಯಲ್ಲಿದ್ದ ಐ.ಎಂ.ಜಯರಾಮ ಶೆಟ್ಟರಿಗೆ ಸಲ್ಲುತ್ತದೆ (ಈಗ ಅವರು ಯಾವ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾರೆಂಬುದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಅಂತ ಆಣೆ ಮಾಡಿ ಹೇಳ್ತೇನೆ ಬೇಕಿದ್ರೆ). ಆ ಬಳಿಕ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮಡಿಲಿಗೆ ಈ ಕ್ಷೇತ್ರ ಬಿದ್ದಿದ್ದು ವಿನಯ ಕುಮಾರ್ ಸೊರಕೆಯಿಂದಾಗಿ.  ಕಳೆದ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿಂದ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿ ಬಂದ ಬಿ.ಜೆ.ಪಿಯ ಮನೋರಮಾ ಮಧ್ವರಾಜ್ ಈಗ ಮತ್ತೆ ತಮ್ಮ ಮಾತೃ ಪಕ್ಷ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ ಗೂಡಿಗೆ ಮರಳಿದ್ದಾರೆ. ಮೇಲಾಗಿ ಈ ಬಾರಿ ಕ್ಷೇತ್ರ ಪುನರ್ವಿಂಗಡನೆಯ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರು ಕ್ಷೇತ್ರ ಮಾಯವಾಗಿ ಆ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಬಹುಭಾಗ ಉಡುಪಿ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ವಿಲೀನವಾಗಿದೆ. ಉಡುಪಿಯ ತೆಕ್ಕೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಬೈಂದೂರು ಕ್ಷೇತ್ರದ ಬಹುಭಾಗ ಶಿವಮೊಗ್ಗದ ಪಾಲಾಗಿದೆ. (ನಮ್ಮ ಊರು ಹಳ್ಳಿಹೊಳೆ ಕೂಡಾ ಈಗ ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿದೆ. ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಸಮೀಕರಣಗಳುಲೆಕ್ಕಾಚಾರಗಳು ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಅಪರಿಚಿತವಾದ ಕಾರಣ ಆ ಕುರಿತು ವಿಷ್ಲೇಷಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ನನಗಿಲ್ಲ). ಅಲ್ಲದೆ ಇತ್ತೀಚಿನ ಕೆಲದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅವಿಭಜಿತ ದ.ಕ ಜಿಲ್ಲೆಯು ಒಂದಿಲ್ಲೊಂದು ಸಮಸ್ಯೆಯ ಸುಳಿಗೆ ಸಿಲುಕಿದ್ದು ಕ್ಷೇತ್ರದ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಇದು ನಿರ್ಣಾಯಕ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಲಿದೆ ಎನ್ನುವ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಬರುತ್ತಿದೆ. ಉಡುಪಿಯ ಶಾಸಕರ ವರ್ಚಸ್ಸು ಪದ್ಮಪ್ರಿಯಾ ಪ್ರಕರಣದ ನಂತರ ಕುಸಿದಿದೆ ಅಂತ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತಿದೆಯಾದರೂ ಲೋಕಸಭೆ ಚುನಾವಣೆಯ ಫಲಿತಾಂಶ ಬಂದ ಬಳಿಕವಷ್ಟೇ ಇದರ ಸ್ಪಷ್ಟ ಚಿತ್ರಣ ಸಿಗಲಿದೆ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನಿಂದ ಈ ಬಾರಿ ನಿಂತಿರುವುದು ಮಾಜಿ ಬಂದರು ಮತ್ತು ಮೀನುಗಾರಿಕಾ ಸಚಿವರಾಗಿರುವ ಜಯಪ್ರಕಾಶ್ ಹೆಗ್ಡೆಯವರು. ಬಿ.ಜೆ.ಪಿಯು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯಾಧ್ಯಕ್ಷರಾದ ಸದಾನಂದ ಗೌಡರನ್ನು ಕಣಕ್ಕಿಳಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ಪ್ರತಿಷ್ಟೆಯನ್ನು ಪಣಕ್ಕಿಟ್ಟಿದೆ.

 

ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳ ಬಲಾಬಲ, ಜಾತಿವರ್ಗಗಳ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ( ಎಲ್ಲಾ ಪಕ್ಷಗಳು ಎಷ್ಟೇ ನಿರಾಕರಿಸಿದರೂ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಜಾತಿ ವರ್ಗಗಳೇ ಪ್ರಮುಖ ವಿಷಯವಾಗುವುದು ದುರಂತವಾದರೂ ಸತ್ಯ), ಕ್ಷೇತ್ರ ಪುನರ್ ವಿಂಗಡನೆಯ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಒಂದಿಷ್ಟು ಗಮನಿಸೋಣ ಬನ್ನಿ. ಬಿ.ಜೆ.ಪಿ.ಯ ಮಾತಿನ ಮಲ್ಲ ಸದಾನಂದ ಗೌಡರು ಈ ಬಾರಿ ಉಡುಪಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ಉಡುಪಿ ಕ್ಷೇತ್ರದ ರಾಜಕೀಯಕ್ಕೆ ರಂಗು ತುಂಬಿದ್ದಾರೆ. ತಮ್ಮ ಚಿತ್ರವಿಚಿತ್ರ ಹೇಳಿಕೆಗಳ ಮೂಲಕ ಸದಾ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಸುದ್ದಿ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಬಿ.ಜೆ.ಪಿ.ಯ ಜನಾರ್ಧನ ಪೂಜಾರಿ ಎನ್ನುವ ಖ್ಯಾತಿ(?)ಗೆ ಭಾಜನರಾಗಿರುವ ಈ ಖಡಕ್ ಮಾತುಗಾರನ ವರ್ಚಸ್ಸು ಎಷ್ಟು ಖಡಕ್ಕಾಗಿದೆ ಅನ್ನೋದು ಫಲಿತಾಂಶ ಬಂದ ಬಳಿಕವಷ್ಟೇ ಗೊತ್ತಾಗಲಿದೆ. ಕಳೆದ ಬಾರಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ತೊರೆದು ಬಿ.ಜೆ.ಪಿ ಸೇರಿ ಲೋಕಸಭೆ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಭರ್ಜರಿ ಜಯ ಸಾಧಿಸಿದ್ದ ಮನೋರಮಾ ಮಧ್ವರಾಜ್ ಈ ಬಾರಿ ಮರಳಿ ಗೂಡಿಗೆ ಸೇರಿರುವುದರಿಂದ ಬಿ.ಜೆ.ಪಿ ಈ ಬಾರಿ ಸೂಕ್ತ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಾಗಿ ಹುಡುಕಾಟ ನಡೆಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕೊನೆಗೂ ಆ ಅದೃಷ್ಟ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಸದಾನಂದ ಗೌಡರಿಗೆ. ಗೌಡರು ಉಡುಪಿ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಹೊರಗಿನವರೇ ಅನ್ನಿಸಿದರೂ ಕೂಡಾ ಬಿ.ಜೆ.ಪಿ.ಯ ರಾಜ್ಯಾಧ್ಯಕ್ಷರು ಅನ್ನುವ ವರ್ಚಸ್ಸು ಮತ್ತು ಈ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಕೆಲ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬಿ.ಜೆ.ಪಿ.ಯತ್ತ ಒಲವು ತೋರಿರುವ ಜನರ ಬೆಂಬಲ ಸಿಕ್ಕಿದ್ರೆ ಮಂತ್ರಿಯಾಗೋದು ಗ್ಯಾರಂಟಿ ಅನ್ನುವ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಲ್ಲೇ ಮಂಡಿಗೆ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕಳೆದ ಬಾರಿ ಮನೋರಮಾ ಗೆಲುವಿನಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದ್ದ ಮೊಗವೀರರ ಒಲವು ಯಾವ ಕಡೆಗಿದೆ ಅನ್ನುವ ವಿಚಾರ ನಿರ್ಣಾಯಕವಾಗಲಿದೆ ಅನ್ನುವ ಮಾತುಗಳು ಉಡುಪಿ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿವೆ. ಚಿಕ್ಕ ಮಗಳೂರು ಕ್ಷೇತ್ರದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಬಿ.ಜೆ.ಪಿಯ ಪ್ರಾಬಲ್ಯವಿರುವುದು ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆಯಾದರೂ ವಿಧಾನ ಸಭೆಯ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಕಳದಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿಯ ಸುನಿಲ್ಕುಮಾರ್ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ ಗೋಪಾಲ ಭಂಡಾರಿಯೆದುರು ಸೋಲು ಕಂಡಿರುವ ಸಂಗತಿ ಗೌಡರಿಗೆ ಒಳಗೊಳಗೇ ಆತಂಕಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿರುವುದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ. ಅಲ್ಲದೆ ಬಿಜೆಪಿ ಶಾಸಕರಿರುವ ಬೈಂದೂರು ಕ್ಷೇತ್ರ ಈಗ ಶಿವಮೊಗ್ಗಾ ಪಾಲಾಗಿರುವುದು ಕೂಡಾ ಇನ್ನೊಂದು ಮಹತ್ವದ ಅಂಶವಾಗಲಿದೆ. ಉಡುಪಿಯ ವಿಧಾನ ಸಭಾ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಶಾಸಕ ರಘುಪತಿ ಭಟ್ ಹಾಗೂ ಗೃಹಸಚಿವರಾಗಿರುವ ವಿ.ಎಸ್.ಆಚಾರ್ಯರ ವರ್ಚಸ್ಸು ಗೌಡರ ಪಾಲಿಗೆ ಮತ ತಂದುಕೊಡುವ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳೋದು ತುಂಬಾ ರಿಸ್ಕಿ. ಗೌಡರ ಪಾಲಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ ತಂದುಕೊಡುವ ಅಂಶ ಅಂದ್ರೆ ಅವರ ಎದುರಾಳಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಅಭ್ಯರ್ಥಿ ಜಯಪ್ರಕಾಶ್ ಹೆಗ್ಡೆಯವರನ್ನು ಕುಂದಾಪುರದ ಹಾಲಿ ಶಾಸಕ ಹಾಲಾಡಿ ಶ್ರೀನಿವಾಸ್ ಶೆಟ್ಟಿ ವಿಧಾನ ಸಭೆ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಹೀನಾಯವಾಗಿ ಸೋಲಿಸಿರುವುದು.

 

ಇನ್ನು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಅಭ್ಯರ್ಥಿ ಜಯಪ್ರಕಾಶ್ ಹೆಗ್ಡೆಯವರ ಬಲಾಬಲಗಳತ್ತ ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸಿದರೆ ಎದ್ದು ಕಾಣುವುದು ಅವರು ಮೀನುಗಾರಿಕಾ ಸಚಿವರಾಗಿದ್ದಾಗ ಅವರು ಗಳಿಸಿದ್ದ ಒಳ್ಳೆಯ ಹೆಸರು. ಜೆಡಿಎಸ್ ತೊರೆದ ಬಳಿಕವೂ ಬ್ರಹ್ಮಾವರ ವಿಧಾನಸಭಾ ಕ್ಷೇತ್ರದಿಂದ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಬಲದ ಮೇಲೆಯೇ ಪಕ್ಷೇತರರಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಯಾದ ಖ್ಯಾತಿ ಅವರಿಗಿದೆ. ಮೀನುಗಾರಿಕಾ ಸಚಿವರಾಗಿದ್ದಾಗ ನಡೆಸಿದ ಕಾಮಗಾರಿಗಳ ಕುರಿತು ಅವರ ವಿರೋಧಿಗಳೂ ಒಳ್ಳೆಯ ಮಾತನ್ನಾಡುತ್ತಾರೆ. ಕಳೆದ ಬಾರಿ ಬಿ.ಜೆ.ಪಿ.ಯತ್ತ ಮುಖ ಮಾಡಿದ್ದ ಬಂಟರ ವೋಟುಗಳಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟನ್ನು ಹೆಗ್ಡೆಯವರು ಸೆಳೆಯಬಲ್ಲರು ಅನ್ನುವುದರ ಮೇಲೆ ಹೆಗ್ಡೆಯವರ ಯಶಸ್ಸು ನಿರ್ಧಾರವಾಗಲಿದೆ. ಮನೋರಮಾ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಗೆ ಮರಳಿದ್ದರೂ ಅವರಿಗಾಗಲಿ ಅವರ ಮಗ ಪ್ರಮೋದ್ ಮಧ್ವರಾಜ್ಗಾಗಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮಣೆ ಹಾಕಲಿಲ್ಲ ಅನ್ನುವ ಸಿಟ್ಟು ಮೋಗವೀರರಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಹೆಗ್ಡೆಯವರಿಗೆ ಕಷ್ಟವಾಗಲಿದೆ. ಹೆಗ್ಡೆಯವರ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿ ಸದಾನಂದ ಗೌಡರು ಎಷ್ಟೇ ಪ್ರಭಾವಿಯಾದರೂ ವೈಯುಕ್ತಿಕ ವರ್ಚಸ್ಸನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಹೆಗ್ಡೆಯವರದ್ದೇ ಒಂದಿಂಚಿನಷ್ಟು ಮುಂದಿದ್ದಾರೆ. ಮೇಲಾಗಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ ಮತಬ್ಯಾಂಕ್ನ ಮತಗಳು ಹೆಗ್ಡೆಯವರ ಪಾಲಿಗೆ ಬೋನಸ್ ಎನಿಸಲಿವೆ.  ಆದರೂ ಉಡುಪಿಯ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಹೊಸದಾಗಿ ಸೇರ್ಪಡೆಗೊಂಡಿರುವ ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರು ಕ್ಷೇತ್ರದ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಿಗಿಂತ ಪಕ್ಷದ ಮತಗಳೇ ನಿರ್ಣಾಯಕವೆನಿಸಲಿದೆ. ಅಲ್ಲದೆ ಕಳೆದ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ತಮಗೆ ನೀರು ಕುಡಿಸಿದ ಹಾಲಾಡಿ ಶೆಟ್ಟರ ವರ್ಚಸ್ಸು ಕುಂದಾಪುರ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಜೋರಾಗಿರುವುದು ಹೆಗ್ಡೆಯವರ ನಿದ್ದೆ ಕೆಡಿಸಿದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗಷ್ಟೇ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ತೊರೆದು ಬಿ.ಜೆ.ಪಿ ಸೇರಿದ ಶಂಕರ ಪೂಜಾರಿಯವರು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಬೆನ್ನಿಗಿರುವ ಬಿಲ್ಲವರ ಎಷ್ಟು ಮತಗಳನ್ನು ತಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲು ಶಕ್ಯರಾಗಬಹುದು ಅನ್ನುವುದು ಮಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ ಪ್ರಶ್ನೆ.

 

ಉಡುಪಿ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಒಟ್ಟಾರೆ ಚಿತ್ರಣ ಸಾಕಷ್ಟು ಗೊಂದಲಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದರೂ, ಮೇಲ್ನೊಟಕ್ಕೆ ಬಿ.ಜೆ.ಪಿ ಕೂದಲೆಳೆಯಷ್ಟು ಮುಂದಿರುವಂತೆ ಕಂಡುಬಂದರೂ ಕಳೆದ ಚುನಾವಣೆಯ ಬಳಿಕ ಸಾಕಷ್ಟು ನೀರು ಹೊಳೆಯಲ್ಲಿ ಹರಿದು ಹೋಗಿ ಕಡಲು ಸೇರಿರುವುದು ಎಷ್ಟು ಸತ್ಯವೋ ಉಡುಪಿಯ ರಾಜಕೀಯ ಚಿತ್ರಣದಲಿ ಅನೇಕ ಸ್ಥಿತ್ಯಂತರಗಳಾಗಿರುವುದು ಅಷ್ಟೇ ಸತ್ಯ. ಹಾಗಾಗಿ ಹೆಗ್ಡೆಯವರಿಗೆ ಈ ಬಾರಿ ಅದೃಷ್ಟ ಕುದುರಿದರೂ ಕುದುರಬಹುದು ಅನ್ನುವ ಪಿಸು ಮಾತು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕೇಳಿ ಬರುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ, ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಹೇಳುವುದಿದ್ದರೆ ಉಡುಪಿಯಲ್ಲಿ ಸಮಬಲದ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ವೇದಿಕೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.

ದೊರೆತನ ಅಳಿದ ಮೇಲೆ

ಸೌದಿ ಅರೇಬಿಯಾಕ್ಕೆ ಬಂದ ಅಮಿನ್‌ಗೆ ರಾಜಾತಿಥ್ಯವೇ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ಪರಿವಾರದ ಸಮೇತ ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಅರಮನೆಯಂತಹ ಬಂಗಲೆ, ಆಳು-ಕಾಳು, ಅಡುಗೆಯವರು,ಕಾರುಗಳು.. ಇವೆಲ್ಲ ಸೌಲಬ್ಯದ ಜೊತೆಗೆ ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳು 1400 ಅಮೇರಿಕನ್ ಡಾಲರ್‌ಗಳ ವೇತನ… ಯಾರಿಗುಂಟು ಯಾರಿಗಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅತ್ತ ಅವನು ಬಿಟ್ಟು ಬಂದ ಉಗಾಂಡಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ದೇವರಿಗೇ ಪ್ರೀತಿ ಅನ್ನುವಂತಾಗಿತ್ತು. 320 ಮಿಲಿಯನ್ ಅಮೇರಿಕನ್ ಡಾಲರುಗಳ ಸಾಲ, 200%ನಷ್ಟು ಹಣದುಬ್ಬರ, ಪಾಳುಬಿದ್ದ ಕೃಷಿಭೂಮಿ, ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಿದ ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳು, ದಿವಾಳಿಯಾದ ಉದ್ಯಮಗಳು… ಉಗಾಂಡಾವನ್ನು ಎತ್ತರೆತ್ತರಕ್ಕೆ ಕ್ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವ ಕನಸು ಕಂಡ ಅಮಿನ್ ಅಕ್ಷರಶಃ ಅವನತಿಯ ಪ್ರಪಾತಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ. 1980ರಲ್ಲಿ ಒಬೋಟೆ ಪುನಃ ಅಧಿಕಾರದ ಚುಕ್ಕಾಣಿ ಹಿಡಿದನು. ಆದರೆ ಅವನ ಆಡಳಿತವು ಕೂಡಾ ಅಮಿನ್ ಆಡಲಿತಕ್ಕಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗೇನು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಅಮಿನ್ ಬೆಂಬಲಿಗರ ಮಾರಣಹೋಮ ನಡೆಯಿತು. ಅಮಿನ್ ಬಿಟ್ಟುಹೋದ ಪರಂಪರೆಯನ್ನೇ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಸಿದ ಒಬೋಟೆ, ಮೊದಲೇ ಪಾಳುಬಿದ್ದ ಸ್ಮಶಾನದಂತಾಗಿದ್ದ ಉಗಾಂಡಾವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹಾಳುಸುರಿವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದೆ ಮಹತ್ಸಾಧನೆಯಾಯ್ತು. 1989ರಲ್ಲಿ ಅಮಿನ್ ಪುನಹ ಗದ್ದುಗೆಯನ್ನೇರುವ ಕನಸಿನ ಬೆನ್ನೇರಿ ಉಗಾಂಡಾಕ್ಕೆ ಮರಳುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದ. ಆದರೆ ಕಾಂಗೋದ ಜೈರೆಯಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಗುರುತು ಹಿಡಿಯಲಾಗಿ, ಅವನ ಕನಸಿನ ರೆಕ್ಕೆ ಕತ್ತರಿಸಿ ಬಿತ್ತು. ಬಂದದಾರಿಗೆ ಸುಂಕವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಸೌದಿಗೆ ಮರಳಿದ. ಅಮಿನ್ ಸೌದಿ ಅರೇಬಿಯಾದಲ್ಲಿ ಇರತೊಡಗಿದ ಬಳಿಕ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಜೀವನದಿಂದ ಸಾಕಷ್ಟು ದೂರವೇ ಉಳಿದ. ಮಾಧ್ಯಮಗಳಿಗೆ ಮುಖ ತೋರಿಸಲೂ ಇಲ್ಲ. ಆದರೂ 1999ರಲ್ಲಿ ಉಗಾಂಡಾದ ಪತ್ರಿಕೆಯೊಂದಕ್ಕೆ ನೀಡಿದ ಸಂದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಅಮಿನ್ ಹೇಳಿದ್ದು ಇಷ್ಟು… ನಾನು ಈಗ ತುಂಬಾ ಸುಖಿಯಾಗಿ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಇದ್ದೇನೆ. ನನ್ನ ಅಧಿಕಾರಾವಧಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸಂತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಇದ್ದೇನೆ. ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರ ನೆಮ್ಮದಿಯ ಸಮಾಧಿಯ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಐಷಾರಾಮದ ಸೌಧ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಅಮಿನ್‌ಗೆ ಸಕಲ ಸಂತಸ…. ಅವನ ದುರಾಡಳಿತಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿ ನಲುಗಿದವರ ಪಾಲಿಗೆ ನಿತ್ಯ ಸೂತಕ. 2001ರಲ್ಲಿ ಅಮಿನ್ ಪುನಃ ಉಗಾಂಡಾಕ್ಕೆ ತೆರಳುವ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ. ಆದರೆ ಉಗಾಂಡಾದ ಸರ್ಕಾರ ಅವನ ಈ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಖಂಡತುಂಡವಾಗಿ ಖಂಡಿಸಿತು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಒಂದು ವೇಳೆ ಅವನು ಉಗಾಂಡಾಕ್ಕೆ ಮರಳಿ ಬಂದರೆ ಅವನ ಹಿಂದಿನ ಎಲ್ಲಾ ಕೃತ್ಯಗಳಿಗೆ ಕಾನೂನಿನ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳುವುದಾಗಿ ಬೆದರಿಕೆಯನ್ನೊಡ್ಡಿತು. ಹೀಗಾಗಿ ಉಗಾಂಡಾಕ್ಕೆ ತೆರೆಳಿ ಮತ್ತೆ ಮೆರೆಯುವ ಅಮಿನ್ ಹಂಬಲದ ಬಳ್ಳಿ ಚಿಗುರುವ ಮುನ್ನವೇ ಕಮರಿಹೋಯಿತು. ದೇವರು ದೊಡ್ಡವನು ಎಂದು ಉಗಾಂಡಾದ ಜನತೆ ನಿಟ್ಟುಸಿರಾಯಿತು!

 

೨೦೦೩ರಲ್ಲಿ ಅಮಿನ್ ದೇಹಸ್ಥಿತಿ ಬಿಗಡಾಯಿಸಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಅಧಿಕ ರಕ್ತದೊತ್ತಡ ಮತ್ತು ಕಿಡ್ನಿ ತೊಂದರೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದ ಅಮಿನ್ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜರ್ಜರಿತನಾಗಿದ್ದ. ಸರಿ ಸುಮಾರು ಮೂರು ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ ಅಸ್ಪತ್ರೆವಾಸವನ್ನು ಮಾಡಿ ತನ್ನ ಕಾಯಿಲೆಯೆ ವಿರುದ್ಧ ಸೆಣಸಿದ ಅಮಿನ್ ಕೊನೆಗೂ ಸೋತು ಕೈಚೆಲ್ಲಿದ. ಎಂಬತ್ತರ ಹೊಸ್ತಿಲಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಅಮಿನ್ 2003ನೇ ಇಸವಿಯ ಆಗ್‌ಸ್ಟ್ 16ರಂದು ತನ್ನ ಇಹಲೋಕದ ವ್ಯಾಪಾರವನ್ನು ಮುಗಿಸಿದ. ಈ ಮೂಲಕ ಆಫ್ರಿಕಾದ ಬಹುಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಪರಮ ವಿಲಕ್ಷಣ, ಪರಮಕ್ರೂರಿ, ಆದರೆ ಅಷ್ಟೇ ದೊಡ್ಡ ಕನಸುಗಾರ ನಾಯಕನೊಬ್ಬನ ಯುಗಾಂತ್ಯವಾಯಿತು. ಅವನ ಸಂಬಂಧಿಕರು ಅಮಿನ್ ಶವವನ್ನು ಉಗಾಂಡಾದಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣುಮಾಡಲು ಬಯಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅಮಿನ್ ಉಗಾಂಡಾಕ್ಕೆ ಮಾಡಿದ ದೊಡ್ಡ ಉಪಕಾರದ(!) ಫಲವನ್ನು ಇನ್ನೂ ಉಣ್ಣುತ್ತಿದ್ದ ಉಗಾಂಡಾದ ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಜನತೆಗೆ ಅಮಿನ್ ತಮ್ಮ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣಾಗುವುದು ಸುತರಾಂ ಇಷ್ಟವಿರಲಿಲ್ಲ. ಇದರಿಂದಲೇ ಅಮಿನ್ ಕುರಿತು ಅವರಿಗಿದ್ದ ಅಸಮಾಧಾನ ಅಸಹ್ಯ ಭಾವನೆಗಳು ಎಷ್ಟಿದ್ದವೆನ್ನುವುದನ್ನು ನಾವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಒಂದು ವೇಳೆ ಅಮಿನ್ ಶವವನ್ನು ಉಗಾಂಡಾದಲ್ಲೇ ಮಣ್ಣು ಮಾಡಲು ಬಂದರೂ ಅವನಿಗೆ ಯಾವ ವಿಶೇಷ ಮರ್ಯಾದೆಯನ್ನೂ ಕೊಡಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಸಾಮಾನ್ಯರಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯನಂತೆ ಅವನ ಅಂತ್ಯಸಂಸ್ಕಾರ ಮಾಡೋದಾದ್ರೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ ಅಂದಿತು ಅಂದಿನ ಉಗಾಂಡಾದ ಸರ್ಕಾರ. ಹಾಗಾಗಿ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಸೌದಿ ಅರೇಬಿಯಾದ ಜೆಡ್ಡಾದ ರುವಾಯಿ ಚಿತಾಗಾರದಲ್ಲಿ ಅಮಿನ್ ದೇಹ ಪಂಚಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಯ್ತು.

 

ಆಗಸ್ಟ್ 18ರ ಸಿಡ್ನಿ ಮಾರ್ನಿಂಗ್ ಹೆರಾಲ್ಡ್‌ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ಅಮಿನ್‌ಗೆ ಶ್ರದ್ಧಾಂಜಲಿ ಅರ್ಪಿಸುವ ಲೇಖನವೊಂದು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿತ್ತು…  ವಸಾಹತುಶಾಹಿಯ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ಬಹುಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಮೂಸೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿಬಂದ ಆಫ್ರಿಕಾದ ಬಹುತೇಕ ನಾಯಕರುಗಳಂತೆ ಅಮಿನ್ ಪರಮ ಹುಂಬನಾಗಿದ್ದ. ಅವನ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಗೆ ಇಂಬುಕೊಡುವಂತಹ ಯಾವ ಒಳನೋಟಗಳೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಶಿಕ್ಷಣವಾಗಲಿ, ದಾರಿ ತೋರಿಸಬಲ್ಲಂತಹ ಮೇಧಾವಿಗಳ ನೆರವಾಗಲಿ ಇಲ್ಲದೇ, ತನ್ನ ಸುತ್ತಲೂ ತನ್ನಂತವರದೇ ಕೋಟೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಅಮಿನ್ ಆ ಕೂಪದೊಳಗೇ ಉಳಿದುಬಿಟ್ಟ. ಆ ಮೂಲಕ ಹೊಸಬೆಳಕಿನತ್ತ ಹೊರಳಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಉಗಾಂಡಾದ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಅಂಧಕಾರದ ಹೊಂಡಕ್ಕಿಳಿಸಿ ತಾನೂ ಅದರಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು ಬಿಟ್ಟ’. ತನ್ನ ಜೋಕರ್‌ನಂತಹ ವರ್ತನೆ ಹಾಗೂ ಹಿಟ್ಲರ್ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುವಂತಹ ಅಸಂಬದ್ಧ ಹೇಳಿಕೆಗಳ ಮೂಲಕ ಅಮಿನ್ ಹೊರ ಜಗತ್ತಿನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿಯೂ ಹಗುರಾಗಿಬಿಟ್ಟ. ಸಾಲದ್ದಕ್ಕೆ ಪರಮ ಹುಂಬನಾಗಿದ್ದ ಅಮಿನ್ ತಾನು ನಡೆದದ್ದೇ ದಾರಿ ಎಂಬಂತೆ ವರ್ತಿಸಿದ್ದು ಕೂಡಾ ಅವನ ತನ್ಮೂಲಕ ಉಗಾಂಡಾದ ದುರಂತಕ್ಕೆ ಹೇತುವಯ್ತು. ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ತನಗೆ ದೊರೆತ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಬಳಸಿ, ಉಗಾಂಡಾದ ಉದ್ಧಾರದ ಮೂಲಕರ್ತೃ ಆಗುವ ಎಲ್ಲಾ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳಿದ್ದರೂ ತನ್ನ ವಿಚಿತ್ರ ವಿಲಕ್ಷಣ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ದೆಸೆಯಿಂದ ದುರಂತ ನಾಯಕನಾಗಿಬಿಟ್ಟ ಅವನ ಬದುಕು ಗೊಂದಲಗಳ ಮೇರುಕೃತಿಯಂತಾಗಿದ್ದು ಮಾತ್ರ ಆಫ್ರಿಕಾದ ಚರಿತ್ರೆಯ ದುರಂತವೇ ಸರಿ.