Posts Tagged ‘ನೀರಜ್ ಪಾಂಡೆ’

ಈ ಚಿತ್ರದ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯೇ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ.-ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿದೆ. ನೂರು ನಿಮಿಷಕ್ಕೂ ಕಡಿಮೆ ಅವಧಿಯ ಇಡೀ ಚಿತ್ರದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ, ಕಥೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸುವಲ್ಲಿನ ಬಿಗಿ ಹಿಡಿತ, ಚಿತ್ರೀಕರಿಸಿದ ರೀತಿ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಎತ್ತುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು…ಎಲ್ಲವೂ ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಮುಂಬೈ ಮೇರಿ ಜಾನ್ ನಂತರ ನಾನು ನೋಡಿದ ಈ ಚಿತ್ರ ಒಂದರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅದರಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿಹೋದ ಕಥೆ ಮುಂದುವರಿಸಿದಂತಿದೆ.. ಅದರೂ ಇನ್ನೊಂದು ರೀತಿಯಿಂದ ನೊಡಿದ್ರೆ ಆ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿರುದ್ಧವಾಗೂ ಇದೆ. ಇದೇನು ಹಿಂಗೆ ಪರಸ್ಪರ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ವಿರೋಧವಾದ ಹೇಳಿಕೆಗಳು ಅಂತೀರಾ? ಚಿತ್ರ ನೋಡಿ ಆಮೇಲೆ ನಿಮಗೇ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತೆ!!

 

 

ಇದೂ ಕೂಡಾ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯ ಸುತ್ತ ಹೆಣೆದ ಚಿತ್ರ. ಇಷ್ಟು ಬಿಗಿಯಾದ ನಿರೂಪಣೆ ಇರುವ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ನಾನು ನೊಡಿದ್ದು ಎರಡೇ ಎರಡು… ಅದು ನಿಷ್ಕರ್ಷ ಮತ್ತು ಸೈನೇಡ್.

 

ಇಡೀ ಚಿತ್ರದ ಕಥೆ ನಡೆಯುವುದು ಒಂದು ಬುಧವಾರ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ 2ರಿಂದ 6 ಗಂಟೆಯ ನಡುವಿನ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ. ಸುಮಾರು ನೂರು ನಿಮಿಷಗಳಷ್ಟಿರುವ ಚಿತ್ರದ ಓಟ ಶುರುವಾಗುವುದು ನಿವೃತ್ತ ಪೊಲಿಸ್ ಕಮಿಶನರ್ ಪ್ರಕಾಶ್ ರಾಠೋಡ್ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಆ ಬುಧವಾರದ ಘಟನೆಗಳಿಂದ. ಒಬ್ಬ ಅನಾಮಧೇಯ ವ್ಯಕ್ತಿ ಕಮಿಶನರ್‌ಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ ನಗರದಲ್ಲಿನಾಲ್ಕು ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಬಾಂಬ್ ಇಡಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅದು ಹುಸಿ ಕರೆ ಅಲ್ಲ ಅನ್ನೋದನ್ನು ಸಾಬೀತು ಮಾಡಲು ಅದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ತಾನು ಪೋಲಿಸ್ ಠಾಣೆಯಲ್ಲೇ ಬಾಂಬ್ ಇಟ್ಟು ಹೋದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಬೇಡಿಕೆ ಎಂದರೆ ನಾಲ್ಕು ಜನ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರ ಬಿಡುಗಡೆ……ಮುಂದೇನಾಯಿತು ಅನ್ನುವುದು ಹೇಳಿ ಬಿಟ್ರೆ ಸ್ವಾರಸ್ಯ ಇರೊಲ್ಲ.

 

ಚಿತ್ರದ ವಸ್ತುವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡಲು ಹೊರಟರೆ ಚಿತ್ರದ ಕ್ಲೈಮಾಕ್ಸ್ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಲೇ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಅದನ್ನು ನಾನಿಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲು ಹೊಗೋದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರ ಮುಂದಿಡುವ ವಿಚಾರ, ಅದನ್ನು ಹೇಳಿದ ರೀತಿ…ಅದ್ಭುತ ಅನ್ನುವ ಪದ ಬರೇ ಸವಕಲು ಅನ್ನಿಸಿಬಿಡುವಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ. ಆದರಲ್ಲೂ ಚಿತ್ರದ ಕೊನೆಯ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳೋದಕ್ಕಿಂತ ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಅನುಭವಿಸಬೇಕು. ಇಡೀ ಚಿತ್ರದ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದುವಾಗಿರುವ ನಾಸಿರುದ್ದೀನ್ ಶಾಗೆ ನಾನಂತೂ ನೂರಕ್ಕೆ ನೂರು ಅಂಕ ಕೊಡ್ತೀನಿ. ಅನುಪಮ್ ಖೇರ್‌ಗೆ ಡಿಸ್ಟಿಂಕ್ಶನ್. ಹಾಗೆಯೆ ನಿರ್ದೇಶಕ ನೀರಜ್ ಪಾಂಡೆ ಮತ್ತು ಚಿತ್ರ ತಂಡಕ್ಕೆ  ಇಂತಹ ಅದ್ಭುತ ಚಿತ್ರ ನೀಡಿದ್ದಾಕ್ಕಾಗಿ ನೂರೆಂಟು ಶಹಬ್ಬಾಸ್‌ಗಳನ್ನು ಕೂಡಾ. ರೇಟಿಂಗ್ ಕೊಡೋದಿದ್ರೆ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ನಾಲ್ಕು ಸ್ಟಾರ್ ಕೊಡಬಹುದು. ಚಿತ್ರ ನೋಡಿ ಹೊರಬಂದ ಮೇಲೆ ಚಿತ್ರ ಬಹುಕಾಲ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಾಡುವುದಂತೂ ಸತ್ಯ .ಒಂದು ಮರೆಯಲಾಗದ ಚಿತ್ರ ನೋಡಿದ ಖುಷಿ ನಿಮ್ಮದಾಗಲಿ.