Posts Tagged ‘kannada film review’

ನಿರ್ದೇಶಕ ಶಶಾಂಕ್ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಿಷಯವನ್ನು ನಿರೂಪಿಸುವಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದಿದ್ದಾರೆ; ರಾಧಿಕಾ ಪಂಡಿತ್ ತಮ್ಮ ಅಭಿನಯದಿಂದ ಚಿತ್ರಪ್ರೇಮಿಗಳ ಹೃದಯ ಕದ್ದಿದ್ದಾರೆ; ಮನೋಮೂರ್ತಿ ಸಂಗೀತದ ಇಂಪಿನ ಮೂಲಕ ಮನ ತಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ; ಆದ್ರೆ ತಾಲ್‌ನ್ ಟ್ಯೂನ್ ಕಾಪಿ ಮಾಡಿ ಸಿಕ್ಕಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದಾರೆ….ಇದು ಮೊಗ್ಗಿನ ಮನಸ್ಸು ಸಿನಿಮಾದ ಒನ್ ಲೈನ್ ವಿಮರ್ಶೆ. ಮೊಟ್ಟ ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ ನಿರ್ದೇಶಕ ಶಶಾಂಕ್‌ಗೆ ಭೇಷ್ ಅನ್ನಲೇ ಬೇಕು. ಹಿಂದೆ ಸಿಕ್ಸರ್ ಬಾರಿಸಲು ಹೋಗಿ ಬೌಲ್ಡ್‌ ಔಟಾಗಿದ್ದ ಅವರು ತಮ್ಮ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ಧಾರೆಯೆರೆದು ಸೆಂಚುರಿ ಬಾರಿಸುವಂತಹ ಚಿತ್ರವೊಂದನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅರೆಬಿರಿದ ಮೊಗ್ಗಿನಂಥ ಹದಿವಯಸ್ಸಿನ ಮನಸಿನ ಕುದಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸೆರೆಹಿಡಿದು, ಮೊಗ್ಗರಳಿ ಹೂವಾಗುವ ಮುಂಚಿನ ತಲ್ಲಣಗಳನ್ನು ನವಿರಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವಿಷಯವೊಂದನ್ನು ನಿರೂಪಿಸುವಾಗ ಸ್ವಲ್ಪ ತಾರುಮಾರಾದರೂ ಎಲ್ಲೋ ಹೋಗಿಬಿಡಬಹುದಾದ ಅಪಾಯವಿದೆ. ಅದೆಲ್ಲವನ್ನು ಮೆಟ್ಟಿನಿಂತು, ಒಂದು ಸುಂದರ ಕುಸುರಿಯ ಕಲಾಕೃತಿಯನ್ನು ಚಿತ್ರರಸಿಕರ ಮುಂದಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

 

ಚಂಚಲ, ರೇಣುಕಾ, ದೀಕ್ಷಾ, ಸಂಜನಾ ಅನ್ನೋ ನಾಲ್ವರು ಹದಿವಯಸ್ಸಿನ ಹುಡುಗಿಯರ ಬಾಳಿನ ಸುತ್ತ ಹೆಣೆದ ಕಥೆಯಿದು. ಮಂಗಳೂರಿನ ಕ್ವೀನ್ಸ್ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಪಿಯೂಸಿ ಓದಲು ಬಂದ ನವತರುಣಿಯರಿವರು. ಚಂಚಲಾ ಹೆಸರೇ ಹೇಳುವಂತೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಚಂಚಲೆ; ಆದರೆ ಅಷ್ಟೇ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಭಾವಜೀವಿ. ಹದಿವಯಸ್ಸಿನ ತಲ್ಲಣಗಳನ್ನು ಅರಿತು ಅವಳನ್ನು ಸ್ನೇಹಿತೆಯಂತೆ ಕಾಣುವ ವಿಶಾಲ ಮನಸ್ಸಿನ ಅಪ್ಪ, ತನ್ನ ಮಗಳ ಭಾವಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿನ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಕಂಡು ಅವಳು ಹಾದಿತಪ್ಪಿದರೇನು ಗತಿ ಅಂತ ಚಿಂತಿಸುವ ಅಮ್ಮನ ಮುದ್ದಿನ ಮಗಳೀಕೆ. ಗುರುವಿನೆಡೆಗಿನ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯನ್ನೇ ಪ್ರೀತಿ ಎಂದು ಭ್ರಮಿಸಿ, ತನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾದಾಗ ಗುರುವಿನ ಗ್ರೇಟ್‌ನೆಸ್‌ಗೆ ಬೆರಗಾಗಿ ತಲೆಬಾಗುವ ಈಕೆ, ತನ್ನ ಸುತ್ತ ಸುತ್ತುವ ಹುಚ್ಚುಪ್ರೇಮಿಯ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಶರಣಾಗುವಳು. ಅವನ ಸ್ವಾರ್ಥತುಂಬಿದ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಂಧ ಬಂಧನ ಅನ್ನಿಸತೊಡಗಿದಾಗ ಅವನಿಂದ ದೂರಾಗುವಳು. ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸಿ ಹಾತೊರೆಯುವಳು…ಅವಳು ಬಯಸುವ ಪ್ರೀತಿ ಅವಳಿಗೆ ರಾಹುಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿದಾಗ ಅವನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅರಳುವ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ತಾನೇ ಚಿವುಟಿ ಹಾಕುತ್ತೆ ಅವಳ ಚಂಚಲ ಮನಸ್ಸು.

 

ಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ಡಾಕ್ಟರ್ ಆಗುವ ಕನಸು ಹೊತ್ತ ರೇಣಾಕಾದೇವಿ ಮುಗ್ಧತೆಯೇ ಮೈವೆತ್ತಂತವಳು. ಹೊಸಪರಿಸರದ ರಂಗುರಂಗಿಗೆ ಮರುಳಾಗಿ, ಮಾತಿನ ಮೋಡಿಗಾರನ ಪ್ರೇಮದ ಉರುಳಿಗೆ ಕೊರಳಾಗಿ…ಮೈಮರೆತು ಗೆಳೆಯನ ತೆಕ್ಕೆಯಲ್ಲಿ ಹೊರಳಾಡುವಳು. ತನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಗುವ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕನಸು ಮುರಿದು ಬದುಕೇ ಇರುಳಾಗುವುದು.

 

ತನ್ನಕ್ಕನಿಗೆ ಮೋಸ ಮಾಡಿದ ಈ ಗಂಡು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಬುದ್ದಿ ಕಲಿಸಲು ಅವರನ್ನು ಬೇಕಾದಂತೆ ಕುಣಿಸಿ ಮಜ ನೋಡುವ ಸಂಜನಾಳು ಒಂದು ಕಡೆಯಾದರೆ, ತನ್ನ ಅಪ್ಪನ ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿಸುವಂಥ ಶಿಸ್ತಿಗಿಂತ, ತನ್ನ ಗೆಳೆಯನ ಬೆಚ್ಚನೆಯ ತೋಳಿನಾಸರೆ ಲೇಸೆಂದು ಭ್ರಮಿಸಿ ಮದುವೆ ಇಲ್ಲದೆ ಗೆಳೆಯನ ಮನೆ ಸೇರುವ ದೀಕ್ಷಾ ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ. ಹೀಗೆ ಈ ನಾಲ್ಕು ಜನ ಗೆಳತಿಯರ ಅಪ್ರಬುದ್ಧ ಮನಸಿನ ತಲ್ಲಣ ತಳಮಳಗಳ ಸುತ್ತಲೇ ಸಾಗುವ ಕಥಾನಕ ಹದಿವಯಸ್ಸಿನ ಗುಸುಗುಸು ಪಿಸುಮಾತುಗಳನ್ನು ತೆರೆದಿಡುತ್ತದೆ. ಮುಂದೆ ಮೊಗ್ಗರಳಿ ಹೂವಾದೀತೇ ಇಲ್ಲಾ ಅರಳುವ ಮೊದಲೆ ಸುಮ ಬಾಡೀತೆ ಅನ್ನೋದನ್ನು ತೆರೆಯ ಮೇಲೆ ನೋಡಿ.

 

ನಾಲ್ವರು ಗೆಳತಿಯರಲ್ಲಿ ಚಂಚಲಳ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ಜೀವತುಂಬಿದ ರಾಧಿಕಾ ಪಂಡಿತ್ ಅಭಿನಯ ಪಾಂಡಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಮೆಚ್ಚಿ ತಲೆದೂಗಲೇ ಬೇಕು. ಶುಭಾಪೂಂಜಾ ಕುರಿತು ಎನೂ ಹೇಳದೆ ಇದ್ರೆ ಒಳಿತು ಅನ್ಸುತ್ತೆ. ಈಕೆ ನಗುವುದೊಂದೇ ಅಭಿನಯ ಅಲ್ಲ ಅಂತ ಎಷ್ಟು ಬೇಗ ತಿಳಿದ್ರೆ ಆಕೆಗೆ ಅಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯದು ಅಂತ ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ. ಮಾನಸಿ ಹಾಗೂ ಸಂಗೀತಾ ಶೆಟ್ಟಿ ತಮಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಮಿಕ್ಕಂತೆ ಹೀರೋಗಳಲ್ಲಿ ರಾಹುಲ್ ಪಾತ್ರ ಮಾಡಿದ ಹುಡುಗ ( ಇವನ ನಿಜ ಹೆಸರು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಕ್ಷಮಿಸಿ) ಮಾತ್ರ ಅವನು ಕಾಣಿಸೋವಷ್ಟೇ ಮುದ್ದಾಗಿ ಅಭಿನಯಿಸಿದ್ದಾನೆ. ನೃತ್ಯ, ಭಾವಾಭಿವ್ಯಕ್ತಿ, ಅಭಿನಯ ಎಲ್ಲಾನೂ ಸಲೀಸಾಗಿ ಮಾಡೋ ಇವನ ಚಾಕಲೇಟ್ ಹೀರೋ ಲುಕ್ ಬೋನಸ್ಸಿನಂತಿದೆ. ಮಿಕ್ಕ ಹೀರೋಗಳು (ಅದ್ರಲ್ಲೂ ಚಂಚಲಾಳ ಹುಚ್ಚು ಪ್ರೇಮಿಯ ಪಾತ್ರ ಮಾಡಿದವನು) ಡೈಲಾಗ್ ಹೇಳೋವಾಗ ಬಾಯಿಪಾಠ ಮಾಡಿದಂತೆ ಒಪ್ಪಿಸುವುದು, ಯಾರದ್ದೋ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಡೈಲಾಗ್ ಹೊಡೆಯೋಕೆ ಹೋಗಿ..ಒಟ್ನಲ್ಲಿ ನೋಡೋರಿಗೆ ಫುಲ್ ಕಾಮಿಡಿ.

 

ಚಿತ್ರ ನಂಗಿಷ್ಟವಾದದ್ದು ಯಾಕಂದ್ರೆ…

           ಮೊಗ್ಗಿನಂತ ಮನಸ್ಸಿನ ಒಳಗೆ ನಡೆಯುವ ತುಮಲ, ಹೊಯ್ದಾಟಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ನಿರ್ದೇಶಿಸಿರುವುದರಿಂದ

           ಮನಸಿನ ಏರಿಳಿತಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಬೆಳಕು ಸಂಯೋಜಿಸಿ, ಕಣ್ಣಿಗೆ ಹಬ್ಬವಾಗುವಂತೆ ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಚಿತ್ತಾರ ಬಿಡಿಸುವ, ಹಾಡುಗಳಲ್ಲಿನ ದೃಶ್ಯವೈಭವ, ಜಲಪಾತ, ಸಮುದ್ರ, ಬೇಕಲ್ ಕೋಟೆ, ಯಾಣದ ಸೌಂದರ್ಯ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಹಬ್ಬವಾಗುವಂತೆ ಮೂಡಿದ ದೃಶ್ಯಕಾವ್ಯದಂತಹ ಛಾಯಗ್ರಹಣ ಇರುವುದರಿಂದ. ಬೇಕಲ್‌ಕೋಟೆಯ ಸೀನ್ ಅಂತೂ ಬೊಂಬಾಟ್.

           ರಾಧಿಕಾ ಪಂಡಿತ್ ಅಭಿನಯ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚೊತ್ತಿ ನಿಲ್ಲುವಂತಿರುವುದರಿಂದ

           ಕಿವಿಗೆ ಇಂಪಾಗುವ ಮನೋಮೂರ್ತಿ ಸಂಗೀತದ ಮಾಧುರ್ಯವು ಹಾಡಾಗಿ ಹರಿಯುವುದರಿಂದ

           ಶಾಟ್‌ನಿಂದ ಶಾಟ್‌ಗೆ ದೃಶ್ಯ ಬದಲಾಗುವಾಗ ಒಂದರೊಳಗೊಂದು ದೃಶ್ಯ ಬೆರೆತು ಹೋಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದ ತಂತ್ರ ತನ್ನ ವಿಭಿನ್ನತೆಯಿಂದ ಮನಸೆಳೆಯೋದ್ರಿಂದ

           ಹಾಸ್ಯದೃಶ್ಯಗನ್ನು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ಸಂಯೋಜಿಸಿ, ಮಾಮೂ ಅನ್ನೋ ಕ್ಯಾರೆಕ್ಟರ್ ಮೂಲಕ ಪುಟ್ಟಪುಟ್ಟ ಹಾಸ್ಯತುಣುಕುಗಳಲ್ಲಿ ಮಿಂಚುವ ಶರಣ್ ಕಾಮಿಡಿಯಿಂದ

           ವಿಭಿನ್ನ ವಿಷಯವೊಂದನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡು, ಅದನ್ನು ಮನಮುಟ್ಟುವಂತೆ ನಿರೂಪಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೂ ಬೋರಾಗದಂತೆ, ಕಥೆ ಹೇಳಿದ ರೀತಿಗೆ

 

ಓರೆಕೋರೆಗಳು ಏನಂದ್ರೆ..

           ನಂಗೂ ಒಬ್ಬ ಗೆಳೆಯ ಬೇಕು ಹಾಡಿನಲ್ಲಿ ತಾಲ್ ಸೆ ತಾಲ್ ಮಿಲಾ ಹಾಡಿನ ಛಾಯೆ ಇರೋದು ಯಾರು ಬೇಕಾದ್ರೂ ಹೇಳೋವಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟ. ಹಾಡು ಚೆನ್ನಾಗೆ ಇದೆ. ಅದರ ದೃಷ್ಯಗಳು ಸೂಪರ್ ಆಗಿವೆ. ಆದ್ರೆ ಮನೋಮೂರ್ತಿ ಹೀಗೆ ಒರಿಜಿನಲ್ ಟ್ಯೂನ್ ಹಾಕಿದ್ರೆ ಇನ್ನೂ ಚೆನ್ನಾಗಿರ್ತಿತ್ತು.

           ಸಂಭಾಷಣೆ ಕಡೆ ಗಮನ ಸ್ವಲ್ಪ ಜಾಸ್ತಿ ಕೊಡ್ಬೇಕಿತ್ತು ಅನ್ಸುತ್ತೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ತೀರಾ ಹಳೆಯ ಸವಕಲಾದ ಅದದೇ ಡೈಲಾಗ್ ಬಳಸೋಬದಲು ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಗರಿಗರಿ ಮಾತುಗಳಿದ್ರೆ ಚೆನ್ನಾಗಿರ್ತಿತ್ತು.( ಉದಾ.. ಚಂಚಲಳ ಪ್ರೇಮಿ ಸುನಿಲ್ ಮಾತುಗಳು)

           ರೇಣುಕಾ ಮಾತನಾಡುವ ಧಾರವಾಡ ಕಡೆಯ ಕನ್ನಡ, ಒಮ್ಮಿಂದೊಮ್ಮೆ ತೀರಾ ಬೆಂಗಳೂರು ಕಡೆಯ ಕನ್ನಡವಾಗಿ ಬದಲಾದದ್ದು ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಅದೂ ಆಲ್ಲದೆ ಆಕೆ ದುಃಖದ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ತೀರಾ ಮತ್ತಿನಲ್ಲಿದ್ದಂತೆ ಕೇಳಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಆಕೆಯ ದನಿ ತುಂಬಾ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ಕೇಳಿಸಿ, ರೇಜಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತಿತ್ತು.

           ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಕಥೆಯನ್ನು ಇನ್ನೂ ನೇರವಾಗಿ ಸರಳವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ರೆ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಆಗ್ತಿತ್ತೇನೋ.

 

ಈ ಓರೆಕೋರೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಪಕ್ಕಕ್ಕಿಟ್ಟು ನೋಡಿದರೆ, ಮೊಗ್ಗಿನ ಮನಸು ನೋಡುವ ಮನಸನ್ನು ಅರಳಿಸುವುದು ಖಂಡಿತ. ಮೊಗ್ಗರಳಿ ಹೂವಾಗುವವರೆಗೆ ಕಾಯುವ ತಾಳ್ಮೆ ಇರಬೇಕು ಅನ್ನುವ ಸಂದೇಶದ ಜೊತೆಗೆ ಚಿತ್ರ ನಿಮಗೆ ಎಲ್ಲೂ ಬೋರ್ ಹೊಡೆಸದಂತೆ ಒಂದು ಮಧುರ ಅನುಭವ ಕಟ್ಟಿಕೊಡಲಿದೆ. ಸುಮಧುರ ಸಂಗೀತ, ರಮ್ಯ ದೃಶ್ಯಾವಳಿಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಹದಿಹರೆಯದ ತಲ್ಲಣಗಳನ್ನು ಮನಸಿಗೆ ತಟ್ಟುವಂತೆ ಮಾಡೊದ್ರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಅನುಮಾನವೂ ಇಲ್ಲ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ ಸಂದೇಶ ಕೂಡಾ ಅಷ್ಟೇ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ. ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟಲು ಹೋಗಬೇಡಿ, ಅದಾಗಿ ಸಂಭವಿಸುವ ಗಳಿಗೆಯವರೆಗೆ ಕಾಯುವ ತಾಳ್ಮೆ,, ಸಹನೆ ಇರಲಿ

 

ಅದೊಂದು ಮಳೆಯ ದಿನ ಸುರಿವ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಒಡೋಡುತ್ತಾ ರೈಲು ಹತ್ತುವ ಪ್ರದೀಪ್‌ಗೆ ( ಸುದೀಪ್ ) ಅದು ತನ್ನ ಬದುಕಿಗೇ ಹೊಸ ತಿರುವು ತರುವ ಪ್ರಯಾಣ ಆಗಲಿದೆ ಅಂತಾ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ನಗೆಚಟಾಕಿಗಳಿಂದ ಸಹ ಪ್ರಯಾಣಿಕರನ್ನು ನಗಿಸುತ್ತಾ ಇರುವಾಗ ಹೂಬಳ್ಳಿಯಂತಹ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ ಹುಡುಗಿ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳ್ತಾಳೆ. ಸರಿ ಇನ್ನೇನು ಪ್ರೇಮ ಕಥೆ ಶುರು ಅಂತೀರಾ..? ಆದ್ರೆ ಕಥೆ ಬೇರೇನೆ ಇದೆ. ಮುಸ್ಸಂಜೆಯಲ್ಲಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಆವರಿಸುವ ಕತ್ತಲೆಯ ತೆರೆಯಂತೆ ಹುಡುಗಿಯ ಮೊಗದಲಿ ಮ್ಲಾನತೆಯ ಮುಸುಕು… ಆಗ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಮೂಡಿಸಲು ಪ್ರದೀಪ್ ಹಾಡ ತೊಡಗುತ್ತಾನೆ… ಏನಾಗಲಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗು ನೀ…ಇಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಕಥೆಯ ಜೊತೆ ಜೊತೆಗೆ ಸಾಗುವ ಹಾಡಿನ ಪಯಣ ಸುಮಧುರವಾಗಿದೆ.

 

ಇದು ರೇಡಿಯೋ ಮಿರ್ಚಿ ೯೮.೩ ಎಫ್.ಎಂ ಸಕ್ಕತ್ ಹಾಟ್…. ಈಗ ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯ ಹುಡುಗ ಪ್ರದೀಪ್ ನಡೆಸಿ ಕೊಡುವ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚಿನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಮುಸ್ಸಂಜೆ ಮಾತು…

 

ನಿಮ್ಮ ಊಹೆ ಸರಿ. ಪ್ರದೀಪ್ ಒಬ್ಬ ಆರ್.ಜೆ( ರೇಡಿಯೋ ಜಾಕಿ). ನೊಂದ ಹೃದಯಗಳಿಗೆ ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡುವ, ಅವರಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯ ಪುಟ್ಟದೊಂದು ಕಿಡಿ ಹೊತ್ತಿಸುವ, ತನ್ನ ಮೆದು ಮಾತಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲರ ಅರ್ಧ ನೋವು ಮರೆಸುವ ಮುಸ್ಸಂಜೆಮಾತು ಎಂಬ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನಡೆಸುವವನು ಇವನೇ.

 

ಇತ್ತ ನಾಯಕಿ ತನು (ರಮ್ಯ) ಕೂಡಾ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದಿರ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ತನ್ನ ಗೆಳತಿ ಶ್ವೇತಾಳ( ಅನು ಪ್ರಭಾಕರ್)  ಜೊತೆ ಇರಲು ಬಂದಿರುತ್ತಾಳೆ. ಸದಾ ತಾಯಿಯ ಫೋಟೋ ಮುಂದೆ ಮಂಕಾಗಿ ಕೂರುವ ತನು ಗೆಳತಿಯ ಬಲವಂತಕ್ಕೆ ಮುಸ್ಸಂಜೆ ಮಾತಿಗೆ ಕರೆ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ. ದುಃಖ ತಡೆಯಲಾಗದೆ ಮಾತು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ತಾನೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ ತನ್ನ ನೋವನ್ನೆಲ್ಲ ಬಿಚ್ಚಿಡುತ್ತಾಳೆ.

 

ನೊಂದವರ ಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಮರುಗುವ ಪ್ರದೀಪ್ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದ ಹುಡುಗನೊಬ್ಬನ ಗೆಳೆಯನ ಪ್ರಾಣ ಉಳಿಸಲು ತಾನೇ ಬೀದಿ ಬೀದಿ ತಿರುಗಿ ಚಂದಾ ಎತ್ತಿ ಬದುಕಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗುವ ನಾಯಕಿ ತನುಗೆ ಆವತ್ತು ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿದ ಆ ಹುಡುಗನೇ ಈ ಪ್ರದೀಪ ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತೆ. ಮುಂದೆ ಅವರಿಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹ ತಿರುಗಾಟ, ಹಾಡು-ಪಾಡು…ಇತ್ಯಾದಿ ಇತ್ಯಾದಿ. ಜೊತೆಗೆ ಪ್ರದೀಪನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಮೋಡಿ

 

ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಒಬ್ಬರನ್ನು ಕಂಡರೆ ಒಬ್ರಿಗೆ ಇಷ್ಟ. ಅದ್ರೆ ಸ್ನೇಹಾನೂ ಹಾಳಾದ್ರೆ ಅನ್ನೋ ಭೀತೀನೆ ಕಷ್ಟ. ಈ ನಡುವೆ ಬೇರೆಯಾಗಿದ್ದ ತಂದೆ- ಮಗಳ ಮಿಲನವಾಗುತ್ತೆ. ತನುವಿನ ಮದುವೆ ನಿಕ್ಕಿಯಾಗುತ್ತೆ. ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿದ ಪ್ರದೀಪನ ತಲೆ ಕೆಡುತ್ತೆ. ಮುಂದಿನ ಮುಸ್ಸಂಜೆಮಾತು…….. ನಿಮ್ಮ ನೆಚ್ಚಿನ ಚಿತ್ರಮಂದಿರಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡಿ ಕೇಳಿ ಆನಂದಿಸಿ

 

ಮೊತ್ತ ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ ಚಿತ್ರದ ಹಾಡುಗಳು ಅದ್ಭುತವಾಗಿದೆ. ವಿ.ಶ್ರೀಧರ್ ಅವರ ಸಂಗೀತ ಬಿಸಿಲುಗಾಲದಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಸಂಜೆಹೂತ್ತು ಬೀಸಿ ಬರುವ ತಂಗಾಳಿಯಂತೆ ಹಿತಕರವಾಗಿದೆ. ಕೆಲವು ಟ್ಯೂನ್ಸ್ ಎಲ್ಲೋ ಕೇಳಿದ ಹಾಗಿದ್ಯಲ್ಲ ಅಂತಾ ಅನ್ಸಿದ್ರೂ ಕೂಡಾ ಸಂಗಿತಕ್ಕೆ ಡಿಸ್ಟಿಂಕ್ಷನ್ ಸಿಗಲೇ ಬೇಕು. ಹಾಗೆ ಇನ್ನಿಬ್ಬರು ಡಿಸ್ಟಿಂಕ್ಷನ್ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ಅಂದ್ರೆ ಕಿಚ್ಚ ಸುದೀಪ್ ಮತ್ತು ಮೋಹಕ ತಾರೆ ರಮ್ಯ ( ಇದು ನನ್ನ ಕಮೆಂಟ್ ಅಂತ ತಿಳೀಬೇಡಿ. ಹಾಗಂತ ಟೈಟಲ್ ನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ್ದಾರೆ !) ಸುದೀಪ್ ಚಿತ್ರದಿಂದ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಬಂದಿರುವುದು ಅದರಲ್ಲೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ದೃಶ್ಯಗಳಲ್ಲಿನ ಸುದೀಪ್ ಎಲ್ಲರ ಚಪ್ಪಾಳೆ ಗಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಾಯಕ ಸುದೀಪ್ ಗಿಂತ ಕಲಾವಿದ ಸುದೀಪ್ ಇಲ್ಲಿ ಮೆಚ್ಚುಗೆಗಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ರಮ್ಯ ಕೂಡಾ ಸ್ವಲ್ಪ ದಪ್ಪ ಆಗಿರೋದು ಬಿಟ್ರೆ ಅಭಿನಯ, ಕುಣಿತ ಎಲ್ಲಾದ್ರಲ್ಲೂ ಸೈ. ಅನು ಪ್ರಭಾಕರ್ ತಮ್ಮ ಪಾತ್ರವನ್ನು ನೀಟಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಮಿಕ್ಕಂತೆ ಮಂಡ್ಯ ರಮೇಶ್ ಪ್ರತಿಭೆಗೆ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಒಳ್ಳೆ ಪಾತ್ರ ಬೇಕು.  ಪ್ರಾಣೇಶ್ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣೇಗೌಡರನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಹಾಸ್ಯಕ್ಕೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಿತ್ತು ಅನ್ಸುತ್ತೆ.

 

ಸೋನು ಶ್ರೇಯಾ ಹಾಡಿರುವ ನಿನ್ನ ನೋಡಲೆಂತೋ…, ಶ್ರೇಯಾ ಹಾಡಿರುವ ಆಕಾಶ ಭೂಮಿ, ಸೋನು ಹಾಡಿರುವ ಏನಾಗಲಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗು ನೀ..ಹೇಮಂತ್ ಹಾಡಿರುವ ಟೈಟಲ್ ಟ್ರ್ಯಾಕ್ ಎಲ್ಲಾನು ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಒಂದು ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ.

 

ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಥೆಯ ಎಳೆಯನ್ನು ಹಾಡುಗಳ ಬಲೆಯಲಿ ನೇಯ್ದು, ಒಂದು ಸುಂದರ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಕ ಮಹೇಶ್ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಇತ್ತೀಚಿನ ಅನೇಕ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಮೊದಲಾರ್ಧದ ನಿರೂಪಣೆಯ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟು ಎರಡನೇ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಬರುವಲ್ಲಿ ಕಾಣೆಯಾಗಿದ್ದು ಚಿತ್ರದ ಒಟ್ಟಾರೆ ಪರಿಣಾಮದ ಮೇಲೆ ನೇರವಾಗಿ ಆಗಿದೆ. ಅಲ್ಲದೆ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಚಿತ್ರಗಳ ಬಹು ಮುಖ್ಯ ಅಂಶವಾದ ಸಂಭಾಷಣೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಗರಿಗರಿಯಾಗಿದ್ರೆ ಚೆನಾಗಿತ್ತೇನೋ. ಕೊನೇ ಪಕ್ಷ ಕ್ಲೀಷೆ ಅನ್ನಿಸುವ ಕೆಲವು ಡೈಲಾಗ್ ಕೈಬಿಟ್ಟಿದ್ರೂ ಸಾಕಿತ್ತೇನೋ! ಕಿಚ್ಚನ ಅಭಿಮಾನಿಗಳಿಗೆ ನಿರಾಶೆ ಅಗದಿರಲಿ ಅಂತಾ ಅಳವಡಿಸಿದ ಚಿತ್ರದ ಏಕೈಕ ಹೊಡೆದಾಟದ ದೃಶ್ಯದಲ್ಲಿ ಫೈಟಿಂಗ್ ಹಿನ್ನಲೆಯಲ್ಲಿ ಮ್ಯೂಸಿಕ್ ಬೀಟ್ಸ್ ನುಡಿಸಿದ್ದು ಒಂಥರಾ ಚೆನ್ನಗಿತ್ತು ಬಿಟ್ರೆ ಕಥೆಗೆ ಒಂಚೂರೂ ಬೇಕಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಮನೆಮಂದಿಯೆಲ್ಲಾ ಕೂತು ನೋಡಬಹುದಾದ ಒಂದು ಸರಳ ಸುಂದರ ಚಿತ್ರ ಮುಸ್ಸಂಜೆ ಮಾತು.

                                                                   ವಿಜಯ್ ರಾಜ್ ಕನ್ನಂತ್

ಅಂಕಗಳು  (***)

 

* ತೀರ ಕಳಪೆ

** ಕಳಪೆ

*** ಸಾಧಾರಣ

**** ಉತ್ತಮ

***** ಅತ್ಯುತ್ತಮ

 CAPÀUÀ¼ÀÄ 3

( 5 – CvÀÄåvÀÛªÀÄ , 4 – GvÀÛªÀÄ , 3 – ¸ÁzsÁgÀt, 2 PÀ¼À¥É , 1 wÃgÁ PÀ¼À¥É )

ನಾಗಶೇಖರ್ ನಿರ್ದೇಶನದ ಅರಮನೆ ಚಿತ್ರ ನೋಡಿ ಹೊರಬಂದ ಮೇಲೆ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದಿದು. ಚಿತ್ರ ನಿರ್ಮಾಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರದ ಕುರಿತು ಕೇಳಿ ಬಂದ ಅಪಾರ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯ ಮಾತುಗಳು ಮತ್ತು ನಾಗಶೇಖರ್‌ರ ಅಪಾರ ಪರಿಶ್ರಮದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದ ವಿವರಣೆಗಳನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಅಪಾರ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಚಿತ್ರ ನೋಡಲು ಹೋದರೆ ಚಿತ್ರ ನೋಡಿ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಮಾತ್ರ ತೃಪ್ತಿ ಸಿಕ್ಕ ಸಮಾಧಾನ ಇನ್ನರ್ಧ ಅಸಮಾಧಾನ. ಹಾಗಂತ ಚಿತ್ರ ತೀರಾ ಕಳಪೆಯಾಗೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಪ್ರಥಮಾರ್ಧ ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿರುವ ಖುಷಿ ಚಿತ್ರ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಉಳಿಯೋದಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋದು ಅಷ್ಟೇ ಸತ್ಯ. ಮಧ್ಯಂತರದ ನಂತರದ ಎಳೆತವನ್ನು ಸಹಿಸುವ ತಾಳ್ಮೆ ಇದ್ದರೆ ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಲು ಅಡ್ಡಿಯಿಲ್ಲ.

 

ಚಿತ್ರದ ಹೆಸರೇ ಹೇಳುವಂತೆ ಅದೊಂದು ಅರಮನೆಯಂತಹ ಮನೆಯ ಸುತ್ತ ಹೆಣೆದ ಕಥೆ. ಇಡೀ ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರೋದು ಅರಮನೆಯ ರಾಜ  ರಾಜಶೇಖರ್ ಅರಸ್(ಅನಂತ್ ನಾಗ್) ಮತ್ತು ಅವರ ಸೇವಕ ಬಸಯ್ಯ(ಕರಿಬಸವಯ್ಯ). ಗತಿಸಿ ಹೋದ ಹೆಂಡತಿಯ ನೆನಪಲ್ಲೇ ಕೊರಗುತ್ತಾ, ಮೂರು ಹೊತ್ತೂ ಮದಿರೆಯ ಮತ್ತಲ್ಲೇ ತೇಲುತ್ತಾ ಇರುವ ಅರಸ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಯೋಕೆ ಬರೋದು ಅರುಣ ಅನ್ನೋ ಹೆಸರಿನ ಗಣೇಶ. ತಾತ.. ತಾತ.. ಅಂತ ಕರೆಯುವ, ಚಿನುಕುರುಳಿಯಂತೆ ಮಾತಾಡುತ್ತ ಕತ್ತಲೆ ತುಂಬಿದ ಅರಮನೆಗೆ ಅರುಣನಿಂದ ನವ ಅರುಣೋದಯ. ತಮ್ಮ ಎಂದಿನ ಲವಲವಿಕೆಯಿಂದ ಪಂಚಿಂಗ್ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಅರಸ್‌ಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ವೀಕ್ಷಕರಿಗೂ ಅರುಣ ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತಾನೆ. ತಾತನ ನೋವಿಗೆ ಕಿವಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ನಗು ನಗು ಅಂತ ನಗೆಯ ಮಂತ್ರ ಹೇಳುತ್ತಾ ಚಾರ್ಲಿ ಚಾಪ್ಲಿನ್ , ರಾಜ್ ಕಪೂರ್ ಏನೆಲ್ಲಾ ಆಗಿ ಬಿಡುತ್ತಾನೆ.

 

ಮರಣಶಯ್ಯೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಪತ್ನಿಯ ಮಾತಿನಂತೆ ಮದುವೆಯಾಗಲು ಹೊರಟ ಅರಸ್ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲಾ ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ದೂರಾಗಿ…ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅರಸ್ ಏಕಾಂಗಿ. ಅವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿಸಿ ಫ್ಯಾಮಿಲಿ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಯಬೇಕೆನ್ನೋ ತಾತನ ಆಸೆಗೆ ಅರುಣ ಒತ್ತಾಸೆಯಾಗುತ್ತಾನೆ..ಭರವಸೆ ತುಂಬುತ್ತಾನೆ. ಈ ಭರವಸೆ ಈಡೇರಿಸಲು ಅರುಣನ ಹುಡುಕಾಟ, ನಡು-ನಡುವಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹುಡುಗಾಟ, ಅರಸ್ ಹಿರೀ ಮಗಳು ಭಾವೀ ಡಾಕ್ಟರ್ ಜೊತೆ ಅಲೆದಾಟ-ಚೆಲ್ಲಾಟ, ಆಕೆ ಬೇರೆಯವನ ಪ್ರೇಮದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದವಳೆಂದು ತಿಳಿದಾಗ ಪರದಾಟ, ಆಮೇಲೆಲ್ಲಾ ಬರೀ ದೊಂಬರಾಟ !! ಇದಿಷ್ಟು ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿರೋ ಕಥೆಯ ಇಣುಕು ನೋಟ. ಮುಂದೆ……??

 

ಅಭಿನಯದ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದ್ರೆ ಗಣೇಶ್, ಅನಂತ್ ನಾಗ್‌ಗೆ ಪರಸ್ಪರ ಜಿದ್ದಾಜಿದ್ದಿ ಸ್ಪರ್ಧೆಗೆ ಬಿದ್ದವರಂತೆ ಅಭಿನಯಿಸಿ ಸೈ ಅನ್ನಿಸಿಕೊಂಡರೆ, ರೋಮಾ ಅಭಿನಯ ಅಷ್ಟೇನೂ ರೋಮಾಂಚಕಾರಿಯಾಗಿಲ್ಲ. ಕರಿಬಸವಯ್ಯ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ನ್ಯಾಯ ಒದಗಿಸಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರೆ, ತಾರಾ, ಅವಿನಾಶ್‌ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಕೋಪ್ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ. ಚಿತ್ರದ ಮೊದಲಾರ್ಧದ ಯಶಸ್ಸಿನ ಸಿಂಹಪಾಲು ತುಷಾರ್ ರಂಗನಾಥ್ ಸಂಭಾಷಣೆಗೆ ಸಲ್ಲುತ್ತದೆ; ಕೆಲವು ಡೈಲಾಗುಗಳು ಪಂಚ್‌ನಿಂದಾಗಿ ಮನಸ್ಸಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ. ಕವಿರಾಜ್ ಬರೆದ ಕವಿತೆಯಂತಹ ಹಾಡು ಪತ್ರ ಬರೆಯಲಾ ಇಲ್ಲ ಚಿತ್ರ ಬಿಡಿಸಲಾ…ಚಿತ್ರ ಮುಗಿಸಿ ಬಂದ ಮೇಲೂ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ನಗೆ ನಗೆ ಹಾಡು ಕೂಡಾ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ. ಕೊಲ್ಲೇ ನನ್ನನ್ನು.. ಹಾಡಲ್ಲಿ ಹಾಡುಗಾರ-ಸಂಗೀತಗಾರ ಗುರುಕಿರಣ್ ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗಾದರೆ ಚಿತ್ರ ಎಡವಿದ್ದೆಲ್ಲಿ ಅಂತೀರಾ? ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ ಗಟ್ಟಿ ಚಿತ್ರ ಕಥೆ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡದೆ ಇರುವಲ್ಲಿ. ಎರಡನೆಯದಾಗಿ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳು ತೀರಾ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ಸಹನೆ ಮೀರುವಷ್ಟು ಎಳೆದಾಡಿರುವಲ್ಲಿ. ಅಲ್ಲದೆ ದ್ವಿತೀಯಾರ್ಧದ ಕಥೆಯ ಜಾಡು ಮಾಮೂಲಿಯಾಗಿದ್ದು ಎಲ್ಲರೂ ಊಹಿಸಿದಂತೆ ನಡೆಯುವುದು ಕೂಡಾ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿಸಿದೆ ಅಂತ ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ. ಡೈಲಾಗು, ಹಾಡು ಎಷ್ಟೇ ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ರೂ ಕೂಡಾ ಗಟ್ಟಿ ಕಥೆಯ ತಳಪಾಯ ಇದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ಅರಮನೆ ಕಟ್ಟಬಹುದೇ ಹೊರತು ಮಾತಿನಲ್ಲೇ ಮನೆ ಕಟ್ಟೋಕಾಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿ?

 

ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ನಾಗಶೇಖರ್ ಪ್ರಥಮ ನಿರ್ದೇಶನದ ಚಿತ್ರ ಸಾಕಷ್ಟು ನ್ಯೂನ್ಯತೆಯ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ಉತ್ತಮ ಪ್ರಯತ್ನ ಅಂತ ಹೇಳಲಡ್ಡಿಯಿಲ್ಲ. ಗಣೇಶ್, ಅನಂತ್ ಅಭಿನಯ ನೋಡೋಕೆ, ಗುರುಕಿರಣ್ ಸಂಗೀತ, ಕವಿರಾಜ್, ಕಾಯ್ಕಿಣಿ ಪದಗಳ ಮಾಧುರ್ಯ ಸವಿಯೋಕೆ ಅಂತ ಟೈಂಪಾಸ್ಗಾಗಿ ಒಂದ್ಸಲ ನೋಡಬಹುದು. ಆದ್ರೆ ಫಸ್ಟ್ ಹಾಫ್ ನೋಡಿ ಸೆಕೆಂಡ್ ಹಾಫ್ ಬಗ್ಗೆ ಇಲ್ಲದ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಮಾತ್ರ ಇಟ್ಕೋಬೇಡಿ ಅನ್ನೋ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಮರೆಯಬೇಡಿ.

                                                           ವಿಜಯ್ ರಾಜ್ ಕನ್ನಂತ್

ಶಂಕರನಾಗ್‌ರ ಹಳೆಯ ಚಿತ್ರದ ಶೀರ್ಷಿಕೆ, ಜೊತೆಗೆ ರಮೇಶ್ ನಿರ್ದೇಶನ ಕಮ್ ಅಭಿನಯದ ಚಿತ್ರ ಹಾಗು ಸಿನೆಮಾದ ಕುರಿತು ಕೇಳಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯ ಮಾತುಗಳ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ನೋಡಲು ಹೊರಟ ಚಿತ್ರವೇ.. ಆಕ್ಸಿಡೆಂಟ್. ಚಿತ್ರ ನೋಡಿ ಹೊರಬಂದ ಮೇಲೆ ಭರವಸೆ ಹುಸಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಸಮಾಧಾನ; ಒಂದು ವಿಭಿನ್ನ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿ ಆನಂದಿಸಿದ ಖುಷಿ. ಮಾಮೂಲಿ ಸಿದ್ಧಸೂತ್ರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಮಸಾಲ ಚಿತ್ರಗಳಂತಿರದೆ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಿಗೆ ಭಿನ್ನ ಅನುಭವ ನೀಡಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ರಮೇಶ್ ಅವರನ್ನು ಶ್ಲಾಘಿಸಬೇಕು.. ಅಭಿನಂದಿಸಬೇಕು.

 

ಚಿತ್ರದ ಕಥೆಯತ್ತ ಬಂದ್ರೆ…ಹೀರೋ ಸಾವಂತ್(ರಮೇಶ್) ಒಬ್ಬ ರೇಡಿಯೋ ಜಾಕಿ. ಹೆಂಡತಿ ಅಂದ್ರೆ ಪಂಚಪ್ರಾಣ. ಅವನ ಪತ್ನಿಪ್ರೀತಿ ಕಂಡು ಅವನೊಂದಿಗೆ ವಿದೇಶಯಾತ್ರೆಗೆ ತೆರಳಿದ್ದ ಕಲೀಗ್ (ಪೂಜಾ ಗಾಂಧಿ) ಅಸೂಯೆಯಿಂದ ಅವನ ಕಾಲೆಳಿತಾ ಇರ್ತಾಳೆ. ಅವರು ಬೆಂಗಳೂರು ಮುಟ್ಟುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅವನ ಪತ್ನಿ ವಸುಂಧರ (ರೇಖಾ) ಆಕ್ಸಿಡೆಂಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲವಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳ ಸಾವಿನ ಸುತ್ತ ಅನುಮಾನಗಳ ಪೊದರು. ಶಿಕ್ಷಕಿಯಾಗಿದ್ದು ಸಮಾಜದ ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧ ಸೊಲ್ಲೆತ್ತಿ ಹೋರಾಡುವ ದಿಟ್ಟೆ ವಸು ಈ ಹೋರಾಟದಿಂದಾಗಿ ಯಾರ್‍ಯಾರದೋ ವಿರೋಧ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿರೋದ್ರಿಂದ ಇದು ಖಂಡಿತಾ ಅ ಆಕ್ಸಿಡೆಂಟ್ ಅಲ್ಲ ಕೊಲೆ ಅಂತ ಅನ್ನಿಸೊಕೆ ಶುರುವಾಗುತ್ತೆ. ಈ ಜಾಡನ್ನು ಹಿಡಿದು ಹೊರಡುವ ನಾಯಕನ ಸತ್ಯ ಶೋಧನೆಯ ಹಾದಿಯ ಸುತ್ತ ಹೆಣೆದ…ಕ್ಷಣ ಕ್ಷಣಕ್ಕೂ ರೋಚಕ ತಿರುವುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾ ಸಾಗುವ ಚಿತ್ರದ ಕಥೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಥ್ರಿಲ್ಲಿಂಗ್. ಪ್ರಥಮಾರ್ಧದ ತುಂಬೆಲ್ಲಾ ಪ್ರತೀ ದೃಶ್ಯದಿಂದ ದೃಶ್ಯಕ್ಕೆ ಕುತೂಹಲ ಮೂಡಿಸುತ್ತಾ ಸಾಗುವ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ನಾಯಕನ ನೆನಪಿನಾಳದಲ್ಲಿ ಮೂಡಿ ಮರೆಯಾಗುವ ನಾಯಕಿಯೊಂದಿಗಿನ ಕ್ಷಣಗಳ ಮೆಲುಕು. ಸಿಕ್ಕಿದ ಸುಳಿವುಗಳ ಒಳಸುಳಿಗಳ ಆಳಕ್ಕಿಳಿದು ನಾಯಕಿಯ ಸಾವಿಗೆ ಕಾರಣ ಹುಡುಕುವ ನಾಯಕನ ಹುಡುಕಾಟವೇ ಆಕ್ಸಿಡೆಂಟ್. ಈ ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿ ನಾಯಕ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗ್ತಾನಾ? ಅದು ಕೊಲೆಯೋ ಅಥವಾ ಆಕ್ಸಿಡೆಂಟೋ? ಆಕೆಯ ನಿಗೂಡ ಸಾವಿಗೆ ಕಾರಣ ಏನು…ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಈಗಲೇ ಹೇಳಿ ಬಿಟ್ರೆ ಏನು ಸ್ವಾರಸ್ಯವಿದೆ ಅಲ್ವೆ?

 

ಮಧ್ಯಂತರದವರೆಗೆ ಚಿತ್ರದ ನಿರೂಪಣೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೂ ಬಿಗುವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡದ ರಮೇಶ್ ದ್ವಿತೀಯಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ ಹಿಡಿತ ಸಡಿಲಿಸಿದಂತೆ ಭಾಸವಾದರೂ ಕೂಡಾ, ಚಿತ್ರದ ಆಶಯಕ್ಕೆ ಇದರಿಂದ ಒಂದಿನಿತೂ ಧಕ್ಕೆಯಾಗಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋದು ನಿಜ. ಹಾಗಂತ ಚಿತ್ರದ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದೂ ದೂರು ಇಲ್ಲ ಅಂತ ತಿಳಿಬೇಡಿ. ಮೊತ್ತ ಮೊದಲನೆಯದು ಚಿತ್ರದ ಹಾಡುಗಳ ಕುರಿತು. ಇರುವ ಹಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲುಳಿಯುವುದು ಸೋನು ನಿಗಮ್ ಹಾಡಿರುವ ಬಿ.ಆರ್.ಲಕ್ಷ್ಮಣರಾವ್ ಬರೆದಿರುವ ಬಾ ಮಳೆಯೆ ಬಾ.. ಹಾಡು ಮಾತ್ರ. ಉಳಿದಂತೆ ಜಿಗಿದು ಬಂತು ಪರವಾಗಿಲ್ಲ. ಮಿಕ್ಕೆಲ್ಲ ಹಾಡುಗಳು ಅಷ್ಟಾಗಿ ಮನ ಸೆಳೆಯುವಲ್ಲಿ ವಿಫಲವಾಗಿವೆ. ಜೊತೆಗೆ ಹಾಡಿನ ಅಬ್ಬರ ಮತ್ತು ಕಿವಿಯ ಮೇಲೆ ಅಪ್ಪಳಿಸುವ ಡ್ರಮ್‌ಬೀಟ್ಸ್‌ನಿಂದಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಾರ್ಷ್ ಅನ್ನಿಸಿ ಹಾಡಿನ ಸಾಹಿತ್ಯವೇ ಮಸುಕಾಗಿತ್ತು. ಜೊತೆಗೆ ಇಂತಹಾ ಕಥಾಹಂದರದ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಈ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ತುರುಕುವ ಔಚಿತ್ಯ ಕೂಡಾ ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಹ.

ಇನ್ನು ಪಾತ್ರಗಳ ಕುರಿತು ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ದತ್ತಣ್ಣನ ಪಾತ್ರ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಯಾವ ರೀತಿ ಅಗತ್ಯವಾಗಿತ್ತು ಅನ್ನೋದನ್ನು ಚಿತ್ರ ನೋಡಿ ನೀವೇ ನಿರ್ಧರಿಸಿ. ಅಂತೆಯೇ ಪೂಜ ಗಾಂಧಿ ಎಂಬ ಗ್ಲಾಮರ್ ಬೊಂಬೆಯ ಪಾತ್ರ. ರಮೇಶ್ ಜೊತೆ ರೇಡಿಯೋ ಜಾಕಿಯಾಗಿರೋ ಪೂಜಾ, ದಾಂಡಿಯಾ ನೃತ್ಯವೊಂದರಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ಕಣ್ಣುಕುಕ್ಕುವುದಕ್ಕಷ್ಟೇ ಸೀಮಿತವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

 

ಇನ್ನು ರಮೇಶ್ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದ್ರೆ..ನಿರ್ದೇಶನ ಹಾಗು ಅಭಿನಯ ಎರಡರಲ್ಲೂ ಪೂರ್‍ಣಾಂಕದ ಜೊತೆಗೆ ಬೋನಸ್ ಅಂಕ ಕೊಟ್ರೂ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ. ಇಡೀ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ-ಚಿತ್ರಕಥೆಗೆ ರಮೇಶ್ ಜೀವಾಳ. ರೇಖಾ ಚಿತ್ರದ ಆರಂಭಕ್ಕೇ ಇಲ್ಲವಾಗುವುದರಿಂದ ಆಮೇಲೆ ರಮೆಶ್ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ದೃಶ್ಯ ಹಾಗು ಹಾಡುಗಳಲ್ಲಷ್ಟೇ ಮಿಂಚುತ್ತಾರೆ. ನಾಟಕರಂಗದ ದೈತ್ಯ ಪ್ರತಿಭೆ ರಾಜೇಂದ್ರ ಕಾರಂತ್ ತಮ್ಮ ವಿಶಿಷ್ಟ ಮ್ಯಾನರಿಸಂನಿಂದಾಗಿ ಗಮನ ಸೆಳೇಯುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ಡೈಲಾಗ್‌ಗಳಿಂದ ಬಿಗಿಯಾಗಿರುವ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಮೆಲುನಗು ಅರಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮಿಕ್ಕಂತೆ ಸುಧಾರಾಣಿ ಚಿಕ್ಕರೋಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಚೊಕ್ಕದಾಗಿ ಅಬಿನಯಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಮೋಹನ್, ವಿಶಾಲ್, ದಿನೇಶ್‌ಬಾಬು ಕೂಡಾ ಸಹಜವಾಗಿ ಅಭಿನಯಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಜೊತೆಗೆ ಅನೇಕ ಹೊಸ-ಹಳೇ ಮುಖಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರೂ ಕೂಡಾ, ಚಿತ್ರದ ವಸ್ತುವಿನಿಂದಾಗಿ ಯಾವ ಪಾತ್ರಕ್ಕೂ ಅಷ್ಟೇನು ಸ್ಕೋಪ್ ಇರಲಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಅಷ್ಟಾಗಿ ಮಿಂಚಲು ಯಾರಿಗೂ ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲ. ಆದ್ರೂ ಅಭಿನಯದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ಮೋಸ ಮಾಡಿಲ್ಲ.(ದತ್ತಣ್ಣ ಅವರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಪಾತ್ರವೇ ಅವರ ಅಭಿನಯ ಪ್ರತಿಭೆಗೆ ಮೋಸ ಮಾಡಿತು ಅಂದ್ರೂ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ) 

 

ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದ್ರೆ ವಿಶಿಷ್ಟ ಪ್ರೊಡಕ್ಷನ್‌ನವರು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಅಪರೂಪವೆನ್ನಿಸುವ ಒಂದು ಉತ್ತಮ, ವಿಭಿನ್ನ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಇರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಸಧ್ಯದ ಟ್ರೆಂಡ್ ಆದ ಹದಿಹರೆಯದ ಪ್ರೀತಿ, ರೌಡಿಸಂ ನೆರಳಲ್ಲಿ ಅರಳುವ ಪ್ರೀತಿ ಇವುಗಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗುಳಿವ ಅಪರೂಪದ ಒಂದು ಸಸ್ಪೆನ್ಸ್ ಥ್ರಿಲ್ಲರ್ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಯಶಸ್ಸು ಕೂಡಾ ಕಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಲು, ಸವಿದು ಆನಂದಿಸಲು ಮನೆಮಂದಿಯೆಲ್ಲಾ ಒಮ್ಮೆ ನೋಡ ಬಹುದಾದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಚಿತ್ರ ಆಕ್ಸಿಡೆಂಟ್. ಬರೇ ಪ್ರಚಾರ ಗಿಮಿಕ್‌ಗಳಿಂದಲೇ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಜನರನ್ನು ಸೆಳೆಯುವ ಮಂದಿಯ ನಡುವೆ, ರಮೇಶ್ ನಿಜಕ್ಕೂ ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಚಿತ್ರ ನೀಡಿ ಅದಕ್ಕೆ ಭರ್ಜರಿ ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಪ್ರಚಾರ ಪ್ರಯತ್ನ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಹುಸಿಹೋಗೋಲ್ಲ ಅನ್ನೋದು ಚಿತ್ರ ನೋಡಿದ ಎಲ್ಲರ ಅನಿಸಿಕೆ ಮತ್ತು ಆಶಯ.